10

Zwaan kleef aan

We roepen het allemaal. Wij zijn niet gevoelig voor groepsdruk. Ik ben een individu! We kunnen roepen wat willen, maar onbewust zijn we er zo vatbaar voor als de pest.

We kwamen terug van een mooi concert in Enschede en waren onderweg naar de parkeergarage. Je kunt er contactloos betalen, had de baliemedewerker ons nog getipt. Die opmerking wekte eerder argwaan dan vertrouwen gezien de rij bij de betaalautomaat. Iedereen wachtte daar keurig op zijn beurt met wat geld in hun handen. Generatiekloof, bedacht ik toen ik de gemiddelde, grijze leeftijd zag.

Tot overmaat van ramp weigerde de betaalautomaat het tientje van de wat oudere heer. Met als gevolg een voelbaar gestreste rij die stond te balen. Het was laat en iedereen wilde naar huis. Zijn vrouw blafte de man af. ‘Druk dan op annuleren!’ snauwde ze. Met als gevolg dat de man onder de druk bezweek en precies het tegenovergestelde deed.

Op dat moment bedacht ik dat in een parkeergarage voor 400 auto’s het wel heel bijzonder moest zijn dat er maar één betaalautomaat zou zijn. Met waarschijnlijk net iets te veel zelfvertrouwen zei ik dit ook zo tegen m’n vriendin. We stiefelden de rij uit de trappenhal in. Kennelijk deden we dit ook heel overtuigend want achter ons volgde de helft van de rij ons voorbeeld.

Eerst hadden we het nog niet zo door. Maar hoe verder wij omhoog klauterden, we moesten op de 2e verdieping zijn, hoe meer het tot ons doordrong dat die hele polonaise aan mensen achter ons op de trap dacht dat wij wisten waar de andere betaalautomaat was. En dat wisten wij helemaal niet.

Zoals wel vaker had ik dit impulsief bedacht en had zoiets van we gaan op de bonnefooi door de garage en lopen vanzelf wel tegen een automaat aan. Maar nu lag de hoop van een halve wachtrij in onze handen! Al slingerend op die trappen met hun parkeerkaartje in hun handen. Of je nu wilt of niet, de druk wordt toch voelbaar. Zwaan kleef aan

Er zijn dan twee dingen die je kunt doen. Net doen alsof je het allemaal weet en geleidelijk aan falen als leider van de parkeerticketgroep of net doen alsof je een gigantische bord voor je kop hebt en vol zelfvertrouwen het labyrint van de parkeergarage in dolen. Wij kozen voor het laatste.

Via de 2e verdieping gingen we via een louche nooduitgang trap naar de 1e waar we met meer geluk dan wijsheid een betaalautomaat vonden. Nu was deze ook niet heel erg moeilijk te spotten, want we konden de rij daar al op afstand zien.

Een jongeman had schijnbaar moeite om zijn tientje te verzilveren in de automaat. Terwijl zijn jeugdige vriendin een hele rij met auto’s ophield door precies daar te wachten waar alle auto’s van alle etages samenkwam. Generatiekloofje. ‘Druk dan op annuleren!’ las je van haar gezicht dat tegen het autoraampje zat aangeplakt.

Groepsdruk. Soms ben je ongewild groepsleider en soms ben je lijdend voorwerp van je eigen eega. Uiteindelijk hebben we het kaartje kunnen betalen. Toen we terugliepen naar ons autootje, draaide ik me nog een keer om. Ik schrok. Weer liep er een groepje mensen achter ons. Ik hoorde het bliepen van een auto. Gelukkig, ze hoorden bij de auto die naast ons geparkeerd stond.


10 reacties

  • Sonja Grinwis

    16 januari 2019

    Heerlijk herkenbaar stukje. Mensen zijn echt kuddedieren, zal wel iets in de evolutie zijn of zo. Gelukkig dat je nog redelijk snel een andere automaat gevonden hebt anders had je weer bij dezelfde aan kunnen sluiten. Leuk detail de mensen die eerst voor je stonden en daarna achter je aan liepen staan dan wel mooi achter je en dat is ook tijdswinst. (Als je het nog kunt volgen 😂)

    Reply
    • Michiel Geurtse

      16 januari 2019

      Precies… het was eigenlijk een win-win situatie haha.

      Reply
  • Rob Alberts

    16 januari 2019

    Het einde van de auto is nabij.
    Ook filerijden wordt afgeschaft.

    Stel je voor dat iedereen met het ov gaat.

    Netjes in een rij staan bij het instappen en gezellig met elkaar gaan kletsen over het geweldige concert.

    Vrolijke groet,

    Reply
    • Michiel Geurtse

      16 januari 2019

      Een utopische zienswijze wat een prachtig wereldbeeld zou zijn. 🙂
      Een vrolijke groet terug.

      Reply
  • Saralien

    16 januari 2019

    haha, ja zo gaat dat. Ik ben ook een mak schaap. Ik voel me ook niet zo lekker als ik voorop loop trouwens, niet wetend waarheen en dan een hele rij achter me aan… 🙂

    Reply
    • Michiel Geurtse

      16 januari 2019

      Ik heb heel snel geleerd om een bord voor z’n kop te hebben en gewoon maar lopen…hihi

      Reply
  • Anneke van Dijken

    16 januari 2019

    Wat herkenbaar. Wij hebben dat ook geregeld en dan gewoon doorlopen en doen alsof we het inderdaad weten.

    Reply
    • Michiel Geurtse

      17 januari 2019

      Hahahaha..goede keuze. 😀

      Reply
  • Ellie Schmitz

    17 januari 2019

    Ik kon eigenlijk alleen maar lachen, zag het voor me. Een hilarisch stukje 🤣

    Reply
    • Michiel Geurtse

      17 januari 2019

      Hihi..Dank je Ellie!

      Reply

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.