9

De vrijheid in hun hart

De oorlog in mijn stad.
Zolang geleden, toch zo dichtbij.
Een opa, oma, misschien een vader, een neef of nicht.
Wie kent niet iemand waar de oorlog nog op de drempel van de realiteit ligt?
Zij gaat eigenlijk nimmer voorbij.

De oorlog in mijn stad.
De bommen daalden neer.
Mensen verraden, vluchten naar vrije oorden.
Wie niet kon dook onder, schuilend voor hen die ze wilde vermoorden.
Geen normaal leven meer.

De oorlog in mijn stad.
Zoveel decennia later, nog steeds dichtbij.
Een opa, oma, misschien een vader, een neef of nicht.
Vluchtend naar daar waar ooit de stad bijna voor de oorlog had gezwicht.
De oorlog gaat nooit voorbij.

Zodra de vrijheid gegijzeld wordt,
weet je meteen wat je mist.
Dat wat zo normaal zou moeten zijn,
hardhandig voor je neus weggegrist.

De oorlog in hun stad,
gaat ooit voorbij.
Net als onze stad,
is het land ooit vrij

De oorlog in mijn stad.
We zullen het nooit vergeten.
Laten wij daarom hen die bij ons onderduiken
één ding garanderen.
Eén gevoel.
De oorlog uit onze stad.
De vrijheid in hun hart.


9 reacties

  • Sonja Grinwis

    4 mei 2018

    Wat een prachtig gedicht. Heel mooi onder woorden gebracht. Wat mooi ook om het naar deze tijd te trekken waar mensen op zoek naar diezelfde vrijheid bij ons willen schuilen.

    Je hebt de juiste snaar geraakt.

    Reply
    • Michiel Geurtse

      4 mei 2018

      Heel erg dank.
      Ik was ook erg trots dat dit gedicht door de burgemeester is voorgedragen.
      Grote glimlach hier.

      Reply
  • Rob Engelsman

    4 mei 2018

    U bent er niet in geslaagd om ook maar één oorspronkelijk gedachte of formulering voor te brengen. Het is allemaal weer het geijkte geneuzel dat we al honderd keer hebben gelezen of gehoord. Met dichtkunst heeft het nauwelijks iets te maken.

    Reply
    • Rob Engelsman

      4 mei 2018

      voort te brengen

      Reply
    • Michiel Geurtse

      4 mei 2018

      Dank voor uw bedenkelijke woorden. In een laat waar vrijheid hoog in het vaandel staat, mag uw opmerking hier zeker bij staan. Ieder z’n meugt.

      Reply
  • Luc van de Wiel

    4 mei 2018

    Origineel of niet, ik vind het mooie woorden. Woorden die (helaas) nog steeds waar zijn, die (helaas) nog steeds gezegd moeten worden. Dank je wel, Michiel! 🙂

    Reply
    • Michiel Geurtse

      4 mei 2018

      Dankjewel, ze waren in elk origineel genoeg, dat ze inmiddels ook vertaald zijn. Daar ben ik wel trots op. Maar gezien een reactie hieronder, vindt niet iedereen dat. Dat is ook vrijheid. 😊
      Dank voor jou mooie woorden. 😊

      Reply
  • Beau

    4 mei 2018

    Wat heb je dit gedicht mooi geschreven.

    Reply
    • Michiel Geurtse

      4 mei 2018

      Super dank!

      Reply

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.