16

Voor(oor)deel bij de Action

Bij onze Action heb je altijd garantie op twee dingen. Goedkope artikelen en lange rijen bij de kassa. Wel grappig, het geeft eigenlijk de zuinigheid ten top aan van de Nederlander. Men spreekt vaak laatdunkend over deze winkelketen, maar staat vervolgens wel zuchtend en steunend met een klagende uitdrukking in de rij bij de kassa. Ik ben waarschijnlijk geen haar beter. 

Voor mij stond een oudje vrouwtje, het type brutaal en net doen alsof ik dom ben. Dit straalde ze althans uit. Daarvoor stonden een moeder en zoon. Hij ging weer naar school en dat was te zien aan hun winkelwagen. Boordevol schriften, mappen, pennen, potloden en weet ik wat voor schoolspul allemaal. Daar ligt wel voor een goede vijf euro in, dacht ik gekscherend toen ik de overvolle wagen zag. Logisch dat je dit hier haalt, anders ga je als ouder failliet.  

Terwijl de moeder druk de inhoud van haar wagentje op de band leegde, zag ik de oude vrouw nieuwsgierig loeren. Zonder ook maar een moment van twijfel pakte ze de calculator, die ertussen lag, en bestudeerde die aandachtig. Kennelijk kon ze er zelf wel eentje gebruiken.  

Zonder blikken of blozen legde ze deze tussen haar spul! Nah, wat brutaal! dacht ik nog. Typisch weer zo’n oud vrouwtje dat alles maar denkt te kunnen doen. Zogenaamd te krakkemikkig om er zelf eentje op te halen en dan gewoon huppakee die van een andere klant afdieven! Moest ik er wat van zeggen? Het ding moest nog betaald worden, dus helemaal brutaal was het ook nog niet. Nou ja, eigenlijk was het gewoon hondsbrutaal. Ik kletste mezelf inwendig recht om mijn mond te houden. Hoezo lafaard. 

De moeder pakte noestig de schoolspullen in haar tas, terwijl zoonlief puberig lui toekeek. Zoals een goede puistenkop betaamt te doen. Zestig euro. Bij welke andere winkel red je dit tegenwoordig. Ik zag haar al zoeken. Ze miste iets, maar wist niet wat. Terwijl het vrouwtje voor mij begon met afrekenen, keek de moeder de lange kassabon na wat ze nu miste. Puberzoon stond ongeïnteresseerd naar het damesondergoed op de poster te kijken.  

‘Buurvrouw,’ riep het oude menske naar de moeder. Ze hield de calculator omhoog. ‘Deze krijgt hij van mij.’ 

‘Oh, wat lief! Dank je, buuf. Ik keek al op de bon, omdat ik iets miste. Dus toch!’ 

De buurvrouw giechelde. ‘Het leven is al duur genoeg met schoolgaande kinderen, kan je hier mooi wat anders voor halen.’ 

‘Zie je dat?’ De moeder sleurde haar zoon voor de onderbroekenreclame weg. ‘Deze krijg je van de buurvrouw. Zeg eens dankjewel.’ Alsof het een kind van vier betrof. 

De jongen mompelde toch wel met een dankbare glimlach een dankjewel. Samen verdwenen ze de winkel uit. Daar stond ik dan met mijn inwendige vooroordelen over ouwe besjes. Toch wel wat beschaamd rekende ik af. Even hoopte ik dat er een oud vrouwtje ook iets voor mij zou betalen, maar helaas.  

Bij het verlaten van de winkel liet ik een oude vrouw voorgaan. Zo slecht waren ze toch nog niet.  

Bron afbeelding: Loesje.nl

Bewaren

Bewaren

Bewaren


16 reacties

  • Sonja Grinwis

    6 september 2017

    Komisch en heel herkenbaar, maar eh twee stukjes in een week! Heb je sinds kort een secretaresse of zo 😀

    Reply
    • Michiel Geurtse

      6 september 2017

      Whahahaha… ja zeker! Dat heb ik weer via een schrijfcollegin geregeld.

      Reply
  • Ellie Schmitz

    6 september 2017

    Wat een super leuk stukje, Michiel. Bij het lezen ervan had ik ook zoiets van, dat doe je toch niet…ook een vooroordeel, maar het bleek een lieve oude dame zijn!!

    Reply
    • Michiel Geurtse

      6 september 2017

      Dank je Ellie. 🙂
      Ja… ik moet bekennen dat je er niet zo lief opkeek, maar zo zie je maar weer. Niets is wat het lijkt. 🙂

      Reply
  • Annette

    6 september 2017

    Oh ik weet niet of ik mijn mond had kunnen houden hoor hahaha maar wel een goed verhaal.

    Reply
    • Michiel Geurtse

      6 september 2017

      Hahahaha… gelukkig was ik geen held genoeg… dank je. X

      Reply
  • Roos

    6 september 2017

    Haha, oops, beetje herkenbaar. Dan zie je iets en heb je gelijk je oordeel klaar, blijken er geheel andere intenties achter te zitten.
    Overigens vind ik de Action een geweldige winkel, behalve voor kleding, haha. 😛

    Reply
    • Michiel Geurtse

      7 september 2017

      Hahaha… ja… my defense: ze straalde het ook uit… schaamm..
      Ja de Action, de perfecte winkel voor heel veel dingetjes.

      Reply
  • Morgaine

    8 september 2017

    Nou ja, kon mijn moeder zijn, maar die haalt het bordje weg en laat het als 1 afrekenen dan, die pakt niet 1 item, maar doet alles dan… whahahaha Dus dat valt minder op 😉

    x

    Reply
    • Michiel Geurtse

      8 september 2017

      Whahahahahaha… slim!! X

      Reply
  • Mammalien

    8 september 2017

    Briljante actie. Er zijn best liefjes bij hoor! Zelfs bij de Action…

    Reply
    • Michiel Geurtse

      8 september 2017

      Hihi… ik heb er eentje ontdekt, Mammalien 🙂

      Reply
  • Taallent

    8 september 2017

    Lekker bezig Michiel.Ik heb al veel te lang niks meer van je gelezen, dus ik zal zo even een hoekje opzoeken om daar te gaan zitten schamen.
    Deze was erg leuk weer!

    Reply
    • Michiel Geurtse

      9 september 2017

      Hahaha… kom er maar uit hoor en lezen!! hihi..

      Reply
  • Laura

    14 oktober 2017

    tranen in mijn ogen na dit stukje 🙂 mooi geschreven.

    Reply
    • Michiel Geurtse

      15 oktober 2017

      Dank je wel. 🙂

      Reply

Geef een reactie