Gevaarlijke rode liefde

Haar mobieltje ging. De grote glimlach die daarop verscheen, stal de show op haar zachte gelaat.
Ze reed al een tijdje in haar rode Citroën. Keurig rijdend en afstand houdend op de weg van Enschede naar Oldenzaal. Haar rode haren waren netjes opgeknoopt in een knotje. Slechts een sierlijk krullende sliert haar prijkte over beide wangen. Het accentueerde mooi haar blosjes.
Het moest wel haast haar vriendje zijn. Of in ieder geval iemand die haar zo liefdevol deed lachen. Ze zette haar mobiel op de speaker en begon stralend tegen het ding te praten.
Alsof ze in innige conversatie was met haar stuur.
De verkeersregels leken te zijn vergeten. De vlinders van de liefde lieten haar dwarrelen over de Oldenzaalsestraat. Andere automobilisten viel het ook op. Ze wilden boos kijken bij het inhalen, maar bij de blik op de verliefde vrouw met het knotje, leken ze hun irritatie te zijn vergeten. Hoe kon je nu boos zijn op rood ingeblikte verliefdheid?
Beseffend dat rijden en bellen niet samengaan, besloot ze moedig haar vlinders te trotseren. Ze maakte haar liefde aan de andere zijde duidelijk dat ze moest opletten. Ze hing op. Haar glimlach bleef staan. Sterker nog. Af en toe giechelde ze van geluk.
Hoelang zou ze het volhouden? Rood. De kleur van de liefde en het stoplicht. Dit gaf haar kans op haar mobiel wederom te pakken. Bellen zou ze niet doen. Te gevaarlijk. Appen was toch iets minder erg. Vond zij.
Met een hand aan het stuur, de ander tikkend op haar mobiel, probeerde zij haar liefde te bereiken. Eerst nog netjes op en neer kijkend naar het stoplicht. Toen deze op groen sprong ging het ook nog redelijk goed. Maar vlinders zouden vlinders niet zijn, wanneer deze niet inherent zijn aan het je totaal verliezen in de ander.
Bij het tweede stoplicht in Oldenzaal ging het mis. Haar ogen verloren het contact met de verkeerslichten. Haar liefde zoog haar op, in haar mobiel. De auto straalde van binnenuit zacht warm licht. Haar lach leek nu wel vereeuwigd te zijn op haar gelaat.
Groen.
Een claxon klonk achter haar.
Ze schrok.
Het warme licht verdween.
Terug in de realiteit gooide ze vlug haar mobieltje aan de kant. Ze schudde zichzelf uit haar verliefde bubbel. De blik van opletten keerde terug op haar gezicht. De vrouw die altijd keurig oplette in het verkeer was terug. Ze hield weer keurig afstand. Naast haar leek er een onzichtbare hand uit het mobieltje te komen. Strelend over haar blosjes. De glimlach keerde terug. Alleen ditmaal bleef ze sterk. Ze wilde heel overkomen bij haar liefde en niet inpakt in rood blik.

ogen spiegel

Bron afbeelding: http://www.teamcheryle.com/accident-130/view-from-the-rear-view-mirror/

Comments

    1. Post
      Author
      1. Melanie

        Ja, het gevoel is heerlijk maar wordt een beetje k## als je er eigenlijk helemaal niks mee kunt verder hahahahaha.
        Je schrijft het wel echt, je maakt het mee 🙂

        1. Post
          Author
          MichielZiet

          Hahahahaha… of je bedoelt dat het gevoel niet wederzijds was, of je bedoelt als je zo in je uppie in de auto zit dat je weinig anders kunt dan veel glimlachen. 😀
          Ja, ik zag het en vond het , ondanks dat het niet handig was tijdens het rijden, ergens ook weer romantisch. 🙂

          1. Melanie

            Het is ook erg romantisch, heerlijk romantisch zelfs 😍
            Zoiets moois… *zucht* keep it coming M! 😉

          2. Post
            Author
          3. Melanie

            Jaja.. wij in 1 auto was geen goed idee he 😂😂😂 of we moeten naar een boerendorp gaan waar weinig verkeer en geen trambanen zijn LoL

          4. Post
            Author
          5. Post
            Author
          6. Post
            Author
          7. Post
            Author
          8. Post
            Author
          9. Melanie

            Oke.. het oosten, heb ik een richtpunt. Vrienden in Hengelo dus daar maak ik wel een pit stop hahahahaha

          10. Post
            Author
          11. Post
            Author
          12. Melanie

            Zou niet voor het eerst zijn dan ik 3 uur heen en 3 uur terug moet rijden op één dag hahahahaha ik zoek gewoon een hele drukke weg op 😂

          13. Post
            Author
          14. Melanie

            Een gratis B&B ?? Kijk uit wat je roept he.. straks komen de aanmeldingen al binnen via de mail 😉
            Maar ik kom hier echt nog wel op terug. Was nog van plan in Hengelo langs te gaan en daar maak ik dan gelijk een dubbel date van 😉😎

          15. Post
            Author
          16. Melanie

            Ik was er laatst nog.. Nacht van Hengelo 😊. Als er maar een feestje is, dan kom ik wel hahahahaha

          17. Post
            Author
          18. Post
            Author
          19. Post
            Author
          20. Post
            Author
  1. Ann Ages Gracefully

    Ik zie het dagelijks voor me op de weg gebeuren helaas zonder die verheerlijking van een glimlach. Mensen die al slingerend over de weg gaan met hun hoofd naar beneden ipv op de weg gericht. Ze zouden zich inderdaad beter kunnen beseffen dat het fijn is om in zijn geheel aan te komen op de plaats van bestemming en elkaar dan nog wat te melden te hebben face to face ipv oh ja, dat las ik al op de app. 😉

    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
  2. Mrs. Brubeck

    Knap geschreven, maar het is een zeer gevaarlijke kwaal van dit digitale tijdperk, mensen zitten gewoon met hun smartphone voor hun neus achter het stuur… levensgevaarlijk :(, 1 seconde afgeleid en het is gebeurd. Ik ben zelf slachtoffer van een zwaar ongeval 2 jaar geleden door zo’n chauffeur, wraakroepend hoor…

    1. Post
      Author
      MichielZiet

      Oei! Dat is minder. 🙁
      Dan kan ik me heel goed voorstellen dat het woede/wraak oproept.
      Het is inderdaad ook zeer gevaarlijk. Ik betrap me zelf er ook wel eens op.
      Ondanks de romantiek in het verhaal, is h et zeker ook een waarschuwing… het is wat ik zag en gelukkig ging het bij deze dame goed en leerde ze er volgens mij iets van. 🙂

        1. Post
          Author
  3. Kakel

    Olala, jij draagt de ware liefde met je mee in je hart anders kun je deze verliefdheid niet zo geweldig beschrijven. En je invoelingsvermogen in deze dame is ook weer énorm (-: Ik ben blij dat de roodharige met de blosjes ook een gezond verstand heeft!
    Lieve groet

    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
  4. vivapo

    zoals gewoonlijk kan ik niet vlug genoeg lezen om het slot van jouw verhaal te halen; man, man, man, wat schrijf jij spannend, zelfs al is het een heerlijk liefdesverhaal (of is het misschien net daarom dat ik het spannend vind – op mijn leeftijd!).
    Hoe leuk en speels en spannend ik het verhaal ook vind, er zit een waarschuwing in, zonder met het vingertje te zwaaien. Mooi Michiel.

    1. Post
      Author
  5. Roos

    Och, liefde is zo heerlijk. 😀 Maar mijn mobiel blijft gewoon in mijn tas als ik rijd. Bel Robert wel als ik veilig ben aangekomen. 😛

    1. Post
      Author
        1. Post
          Author
  6. Morgaine

    Een prachtig verhaal en toch, zo gevaarlijk, ben ik blij dat ik pre paid heb en alleen thuis wifi of bij anderen thuis als ik erop mag, hahahaha De liefde versterkt alleen maar als de ander even moet wachten tot ik weer veilig ben. Ik neem dus ook nooit op als ik op de fiets zit, of ik stap af, of ik fiets door en bel dan wel terug of zo.

    X

    1. Post
      Author
  7. Regenboogvlinder

    Ik zal een voorbeeld aan haar nemen.. wat een mooi verhaal.
    Maar ik kan me wel in haar verplaatsen want volgens mij zit ik ook wel eens zo achter het stuur pfffff..
    Ingepakt in rood blik… zou bij mij wit blik zijn. Liever niet hè..

    1. Post
      Author
  8. Odette

    Mooi verhaal… en tegelijkertijd herkenbaar. Mijn mobiel gaat op stil in de auto. Wie me nodig heeft, heeft dan pech. Op de fiets idem dito.

    Ik irriteer me mateloos aan de hopeloze gevallen in de auto en op de fiets die bellen en appen. Ze slingeren in auto en op de fiets en dus levensgevaarlijk bezig.
    Ben zelf een aantal keren net niet in de sloot beland door appende auto bestuurder. Echt…. zo klaar mee!

    1. Post
      Author
  9. ellymay47

    Mooi geschreven……..maar ook heel irritant al die bellende automobilisten en fietsers……kijk zo vaak in mijn achteruitkijkspiegel want voor je het weet zit er één achterop…….telefoon blijft in mijn tas en radio gaat lekker hard aan……app mijn man wel als ik veilig aan ben gekomen……op de plaats van bestemming

    1. Post
      Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.