35

Het leven op de dansvloer

Post Image

Zodra de DJ de eerste klanken van muziek liet horen, begon langzaam de dansvloer zich te vullen. Aarzelend zetten de eerste mensen hun schreden op de robuuste houten vloer. Vaak zijn het degenen die durven. Zich niet zo snel aantrekken van wat de omgeving van hen denkt. Gewoon lekker met zichzelf en de muziek bezig.
Grappig eigenlijk om te zien hoe diverse soorten mensen hun karakter zo mooi bloot leggen zodra zij zich op of om de dansvloer begeven. De een rockt al zijn testosteron uit zijn lichaam terwijl een ander als een adrenalinejunk over de planken heen racet.
Een stel komt stijldansend op een totaal niet daarbij passend nummer voorbij. De punkers van dansvloer. Laten zien dat ze totaal niet eens zijn met de muziekkeuze. Wat een schitterende manier.
Natuurlijk zijn er ook de passievelingen. Zij die wel willen, maar niet kunnen of durven dansen. Vaak mannen die al nippend aan hun drank knikkend met hun hoofd en tappend met hun voet net op de scheiding van het dansgebied staan. Enkele zullen later op de avond, wanneer de alcohol in hun brein toeslaat, alsnog hun beste bewegingen laten zien. Denkend dat ze Justin Timberlake zijn, maar eerder als de man van elastiek overkomen. Zij durven tenminste.
In de schuchtere kun je zoveel drank gooien als je wilt, hij of zij zal nooit uit zichzelf dansen. Slechts een schoonheid met overtuiging zal ze de vloer op krijgen alwaar ze met voorzichtige beenbewegingen hun best doen om het op dansen te laten lijken. Hun gezichten strak van concentratie. Moeite met zichzelf afschermen van de buitenwereld. Kwetsbaar blootgesteld worden in de maatschappij is niet hun favoriete bezigheid.
Van alle soorten en maten die bewegen, schudden of trillen op de dansvloer vallen de enthousiastelingen het meest op. Zij springen als topatleten over de dansvloer. Eisen hun ruimte op met wijdde arm en beenbewegingen. De glimlach gaat alleen van het gezicht als ze meezingen of nippen aan hun drankje. Alles, maar dan ook alles beweegt mee. Het verklaart waarom de niet dansende man zich graag op de grenzen van de dansvloer begeeft.
De laatste groep zijn de wantrouwers, de angsthazen. Zij die enkele seconden naar hun vriendin of vriend kijken, gewenkt worden om mee te dansen en dan maken ze dat ze wegkomen. Ver weg van de vloer. Want stel je voor dat je in een hinderlaag loopt. Je moet er niet aan denken om totaal onverwachts de dansvloer opgesleurd te worden. Hoe ego vernietigend zal dat wel niet zijn?
Op mijn manier stond ik al dansend om me heen te kijken. Al deze personages en meer passeerden langs mijn ritmisch knikkende hoofd en springende benen. Ik moest glimlachen. Wat lijkt het leven dan toch veel op een dansvloer.
Het laatste nummer klonk door de zaal. β€œJust a perfect day.” Dat was het ook.

Verlichte-Dansvloer-huren

Bron afbeelding: www.celebrationevents.nl


35 reacties

  • els

    8 juni 2016

    En ik hoor bij de passievelingen. Ik geniet meer van anderen te zien dansen dan van zelf te dansen. Het muurbloempje dus. Ik loop liefst zo weinig mogelijk in de kijker, net als in het gewone leven.
    Je hebt gelijk, het leven lijkt wel een beetje op een dansvloer.

    Reply
    • MichielZiet

      8 juni 2016

      Hahaha.. ik begin altijd als muurbloem, maar eindig als bodembedekker. πŸ˜€

      Reply
      • els

        8 juni 2016

        Haha, da’s een goei!
        In dat geval heb ik een tip voor jou Michiel: probeer een beetje maat te houden, zowel bij het dansen als bij het drinken πŸ˜‰

        Reply
        • MichielZiet

          8 juni 2016

          Hahaha…dat lukt me gek genoeg met het drinken beter, dan bij het dansen hahaha.. πŸ˜€

          Reply
  • Regenboogvlinder

    8 juni 2016

    Oh als ik dansen kan dan zal ik het niet laten, heerlijk!
    En als ik eenmaal begin kan ik ook niet meer stoppen, echt genieten.
    Te lang geleden bedenk ik me nu! πŸ™‚
    Leuk verhaal!

    Reply
  • Sabine

    8 juni 2016

    Haha leuk! Ik kan echt niet dansen en dat hoeft ook niet. Helaas ben zit ik daarvoor wel een beetje in het verkeerde land, want Colombianen leren dansen als wij fietsen. Binnenkort een Colombiaanse bruiloft en dan zal ik er toch aan moeten geloven πŸ™‚

    Reply
    • MichielZiet

      9 juni 2016

      Hahahaha.. zij hebben mij geleerd dat je net moet doen alsof je broek dreigt af te zakken en je mag deze niet met je handen omhoog trekken… als het goed is ga je dan vanzelf de Zuid-Amerikaanse heupbewegingen maken. πŸ™‚

      Reply
  • Rianne Evers

    8 juni 2016

    Doet me aan mijn gala denken, leuk stukje!

    Reply
  • Margo Hermans

    8 juni 2016

    Dansen is heerlijk! Even los en vrij zijn! Afgelopen zondag tijdens een feestje nog even echt, maar dan ook echt, uit mijn dak gegaan! Zalig!

    Reply
    • MichielZiet

      9 juni 2016

      Wat gaaf! Ik vind het altijd mooi om te zien hoe mensen dit kunnen/durven… prachtig!

      Reply
      • Margo Hermans

        9 juni 2016

        Tot welke categorie mensen van jouw artikel behoor je zelf?

        Reply
        • MichielZiet

          9 juni 2016

          Ik behoor tot de aarzelende schoorvoetende dansers in het begin die langzaamaan totaal los gaat op de juiste (vooral rock) muziek. πŸ˜€

          Reply
  • Jaixy

    8 juni 2016

    Haha ik hups mee uit de maat… In mijn eigen ritme

    Reply
  • Kakel

    9 juni 2016

    Just a perfect day (-: Dat vind ik een fantastisch nummer. De versie dan waarin David Bowie ook meezingt. Het is dan net of ik heel even iets beter kan genieten dan anders.
    Leuk geschreven!

    Reply
    • MichielZiet

      9 juni 2016

      Dat is een versie uit de jaren 90 geloof ik. Toen hadden Duran Duran en The Comic Relief (BBC) hem bijna gelijktijdig uitgebracht.
      Tnx!! πŸ™‚

      Reply
  • Kakel

    9 juni 2016

    Vergat ik nog: mooie, nieuwe header!

    Reply
    • MichielZiet

      9 juni 2016

      Dank je! Je bent de eerste die hem ziet.
      Afgelopen maandag in het Delamar Theater gemaakt. (Cabaretfestival Hommage aan Finkers)

      Reply
  • Taallent

    9 juni 2016

    Snel gelezen, niet ritmisch. Nu ga ik er weer vandoor. Ik ontspring liever de dans.

    Reply
    • MichielZiet

      9 juni 2016

      Hahahahaha…. wacht maar tot de polonaise komt. πŸ™‚

      Reply
  • SonjaSchrijft

    9 juni 2016

    Dit muurbloempje heeft erg genoten van dit swingende stukje beschouwing. Heupwiegend verkneukel ik me aan alle voorbeelden die in mijn herinneringen opschieten als paddestoelen.

    Reply
    • MichielZiet

      9 juni 2016

      Hihi… ik had wel een keer met her muurbloempje willen dansen. πŸ™‚

      Reply
      • SonjaSchrijft

        9 juni 2016

        Dat zou dikke pret worden, vooral voor de andere muurbloempjes die staan toe te kijken. Oh alle Foxtrot met je elastieken benen….

        Reply
  • giveasmileeveryday

    10 juni 2016

    Hihi zo herkenbaar!

    Reply
  • Wilma Phillipson

    12 juni 2016

    Ook ik hoor bij de passievelingen. Ik kijk en als ik al besluit om mee te dansen ben ik me te veel van mezelf bewust om te genieten. Al kijkend geniet ik meer, als ben ik stiekem wel een beetje jaloers op degenen die zich gewoon kunnen laten gaan op de dansvloer.

    Reply
    • MichielZiet

      13 juni 2016

      Een ziener net als mij. πŸ˜€ Alleen ik heb in de loop der jaren leren te laten gaan op de dansvloer.. nou ja laten gaan… op zin Twents dan hΓ¨..haha

      Reply
  • Roos

    13 juni 2016

    Het leven als dansvloer, hm… Mooie metafoor Michiel. Ik herken me wel in die passievelingen trouwens, haha.

    Reply
    • MichielZiet

      14 juni 2016

      Hahaha.zelfs passievelingen dansen stiekem mee… πŸ˜€

      Reply
  • Morgaine

    16 juli 2016

    Vroeger stond ik er als eerste op geloof ik en men moest mij eraf halen omdat ze gingen sluiten, hahahaha nu…. vind ik het allemaal herrie, ook al draaien ze muziek uit mijn tijd, ben absoluut ouder geworden en laat mij maar lekker thuis dansen πŸ˜‰ Van de week nog gedaan trouwens, geschuifeld met mijn beste vriend omdat ik er even zin in had πŸ˜€

    X

    Reply

Geef een reactie