44

Haribo prikken

Post Image

Iedereen is wel eens de klos. Zo ook mijn zoon. Bloedprikken. Voor een genen onderzoek moest er bloed geprikt worden en zoals een echte Tukker dan reageert: “Doar dooj niks an.”
Hoe prik je nu bloed bij iemand die niet meteen begrijpt wat er gebeuren staat? Ook al heb je het enkele dagen van te voren meermaals aangekondigd. Dat is bijna niet te doen. Gelukkig heeft hij wel een goede associatie met de kinderarts. Zijn praktijkruimte is bezaaid met speelgoed en de beste arts is ook nog eens super vriendelijk. Maar ja, probeer tussen al deze vrolijke zaken door maar eens met een blij gezicht een scherpe naald in iemands autistische arm te prikken.
Onze arts had een briljant plan. Haribo’s. Welke kind is er nu niet gek op? Onze zoon was daar geen uitzondering op.
‘Meneer Michiel, als u hem de hoofd naar links houdt, de moeder daar vervolgens met wat haribo’s hem afleidt, dan zal de verpleegster zijn arm recht houden en dan kan ik er in prikken.’
Zijn uitleg klonk eenvoudig en ingewikkeld te gelijk. Mijn zoon kan behoorlijk sterk zijn als hij iets moet doen, waarvan hij in de stress raakt. Dus dit zou een uitdaging worden.
Afijn, de afleiding werkte. Junior had alleen maar oog voor de kleine zoet beertjes. Mooi! De arts zette de naald in zijn arm en begon te tappen. Mijn zoon zijn lichaam verkrampte iets. Wat was dit? Zag je hem denken. Zijn moeder bungelde snel twee haribootjes voor zijn neus en ik hield zijn hoofd zo goed mogelijk naar links. Zijn arm protesteerde en de verpleegster moest letterlijk als een volleerde turnster aan de rekstok zijn arm in bedwang houden.
‘Voeren! Voeren!’
‘Hier kerel, vier snoepjes.’ riep zijn moeder, die met de grootste bibbervingers de haribootjes voor junior zijn gezicht hield.
Onze zoon haperde even toen het eerste buisje op de naald ging.
‘VOEREN!’
Drie zalen verder was de dokter nog te horen. Alsof haar leven er van af hing, drukte zijn moeder de snoep in junior zijn mond. Ze gooide het er nog net niet van een meter afstand er in.
Afgeleid, gelukkig. Zijn arm ontspande, onze biceps ontspanden en junior smakte vrolijk een mond vol haribo’s weg.
De verpleegster, opgefleurd met rode blosjes van de inspanning, plakte een leuke pleister op zijn arm. De kinderarts prees hem letterlijk de hemel in, met ons er bij. Ik prees hem mogelijk nog hoger dan dit.
Haribo maakt kinderen blij, met de kinderarts en mij er bij!

Haribo spuiten


44 reacties

  • Jaixy

    5 maart 2016

    Hihi snoepen bij de dokter … Alles voor het goede doel.
    Maar wat een stoere zoon hebben jullie.

    Reply
  • Morgaine

    5 maart 2016

    Ik weet Michiel, als je kind panisch is voor naalden, zo ook de mijne, nog steeds, dat het dan een crime is wat je moest doen, en alle andere betrokkenen erbij, whahaha maar ik moet zo lachen om deze oplossing, hadden ze dat bij mijn dochter ook maar gedaan, die dus ook ooit om de haverklap zo leek het moest prikken, voor haar copd, en allergiën en bla… pffff gelukkig is die tijd voorbij hier

    Maar echt super geschreven dit!

    X

    Reply
  • SonjaSchrijft

    5 maart 2016

    Super arts, super zoon en super papa en mama!

    Reply
  • creabeaatje34

    5 maart 2016

    Hele stoere zoon, en snoep werkt inderdaad goed, zeker voor ontspanning bij kinderen 🙂

    Reply
  • Regenboogvlinder

    5 maart 2016

    Lastig ja, dit soort dingen moeten ondergaan als je er niks van snapt. Maar tjonge dat is nog eens slim opgelost zo, maar ja, bij één haribootje kan het dan ook niet blijven. Ik zie het natuurlijk weer voor me, de dokter en zuster in de houding, vader en moeder met verbeten gezichten en een jongen die aan alle kanten wordt belaagd, maar dan toch voor de zoete beloning gaat.. hoewel weinig kans om iets anders te willen want het snoep werd gewoon in hem gepropt.. Mooi verteld Michiel..
    Ik bewonder jullie, maar dat hoeft denk ik niet, want je doet voor je kind wat je kunt… altijd!
    Groetjesss

    Reply
    • MichielZiet

      5 maart 2016

      Tnxxx. Lief van je..en inderdaad er ging een vrachtlading haribo’s in. 😀

      Reply
  • Cassilda

    5 maart 2016

    Ach de arme ridder, hij heeft het geweldig goed gedaan <3 Dankzij jullie allemaal <3

    Reply
  • Ann Ages Gracefully

    5 maart 2016

    Wat goed opgelost! Ik word ook nog steeds blij van Haribo 😉

    Reply
  • burroholanda

    5 maart 2016

    Briljante oplossing en heel leuk geschreven.

    Reply
  • natasjaslifestyle

    5 maart 2016

    Mooi!! Met een glimlach gelezen! En ik dacht: Haribo macht Kinder froh und Erwachsen ebenso!!

    Reply
  • Kakel

    5 maart 2016

    Meelevende artsen/verpleegkundigen of in ieder geval ménsen die zich in een kind kunnen verplaatsen verdienen een medaille. Eenmaal een trauma en je zoon heeft er een probleem bij. Ik ben heel blij dat het dankzij de Haribo’s zo goed is afgelopen!
    En ik heb geschaterd bij: “Voeren. Drie zalen verder was de arts nog te horen.”
    Je zoon is een bikkel.
    Fijn weekend en lieve groet

    Reply
  • Talitha

    5 maart 2016

    Geen letter overdreven in deze column, ook het ‘weiter futtern’ zijn de letterlijke woorden van de arts geweest.. ik was wel blij dat hij die avond niet bij mij heeft weiter gestuiterd hihi.. want er zijn heel wat haribootjes in gegaan voor de benodigde 8 buisjes waren afgenomen 😯

    Reply
  • giveasmileeveryday

    5 maart 2016

    Haha tof geschreven! Wat goed gedaan van jullie😊

    Reply
  • Martha

    6 maart 2016

    Wat heb je dat goed beschreven! Ik zag het helemaal voor me!!! Echt leuk gedaan!! En wat een leuke kinderarts!!

    Reply
    • MichielZiet

      6 maart 2016

      Dankjewel!! 😀 Ja, die man weet hoe kinderen werken. 😀

      Reply
  • Wilma Phillipson

    6 maart 2016

    Geweldig, zo’n dokter!!

    Reply
  • Sabine

    6 maart 2016

    Haha wat heb je zo een stressvol moment weer mooi en humoristisch beschreven 😀

    Reply
  • vivapo

    7 maart 2016

    Waarover jij ook schrijft, je weet me steeds te ontroeren Michiel. Merci!

    Reply
    • MichielZiet

      7 maart 2016

      Dank je voor je lieve woorden. Ook merci met een hug! 🙂

      Reply
  • Roos

    7 maart 2016

    Whahahaha, waar snoepgoed wel niet goed voor is. Hadden ze vroeger bij mij ook wel mogen proberen. Ik rende altijd de hele ruimte door, kroop onder elke tafel/stoel/rek en probeerde alles om die prik te ontlopen. If they only had candy, haha. 😛

    Reply
    • MichielZiet

      8 maart 2016

      Hahaha..jep… life would be sweeter. 😛 Tnxx!

      Reply
  • Taallent

    9 maart 2016

    Je hebt zelf ook een snoepje genomen hoop ik? Topprestatie. En voor het verhaal mag je nog een snoepje, die is ook top:D

    Reply
  • Hendrie

    9 maart 2016

    Leuk verhaal. Benieuwd hoe de tandarts het gaat aanpakken (-:

    Reply
  • Rob Alberts

    9 maart 2016

    Prachtverhaal!
    En nu maar afwachten dat de uitkomst van het onderzoek goed is.

    Vriendelijke groet,

    Reply
  • natuurfreak

    9 maart 2016

    Gelukkig troffen jullie een arts die er over nagedacht heeft en dankzij een heel team,mama,papa,verpleegster en dokter is het in orde gekomen.Pluim voor iedereen.

    Reply

Geef een reactie