78

Gelukkig Nieuwjaar

Post Image

Vroeger waren de kerstdagen vol cadeautjes, warmte, films en familie. Vandaag de dag is de kerst de tijden van het omzeilen. Mijn zoon is autistisch, behoorlijk zwaar. Waar ik als jochie blij van werd, raakt hij van in de stress.
Het doet mij vaak pijn om te zien hoe hij het allemaal net aankan. Het zogenaamde emmertje in zijn hoofd zit elke keer op het randje. School is op deze donkere dagen veranderd in een hel voor hem. Al die lichtjes, kerstbomen en muziek. Zijn hersens zijn SyriΓ«, de prikkels de meedogenloze bommen. Thuis, de straten, de mensen, alles is anders. De hele atmosfeer ademt kerst en feest. Hoe positief en saamhorig wij ook ons voelen, voor hem is het een enkeltje eerste klas inferno. Hoe goed ik ook mijn best doe, ik kan de magie van december niet uit de lucht halen. Uit zijn hoofd.
Het grappige is dat we veel op elkaar lijken. Sterker nog, we hebben veel dezelfde trekjes. Maar, ja, zijn alle mannen niet een beetje autistisch?
Afijn, waar ik andere kinderen bij Sint een liedje zie zingen of elkaar plat schieten met Nerfs, zie ik mijn zoon zich stilletjes terugtrekken. Ergens onder een deken in een hoekje ver in zijn geest. Zolang er maar een vertrouweling in de buurt is, wil het nog wel.
Vroeger liep ik op kerst zoals een auto op benzine. Alle bezigheden om me heen. Ik zoog ze op en fantaseerde erover. Kon uren lang gebiologeerd naar Laurel en Hardy kijken op tv. Of mezelf verliezen in een goed boek of een leuke strip. Moeders die een aardappelsalade maakte in de keuken en vaders die met het vlees in de weer was. Het klinkt allemaal heel ouderwets en dat was het ook. Niet minder leuk daarentegen. Het romantische beeld dat ik eraan overgehouden heb, koester ik nu ik weet dat het ook anders kan.
Niet iedereen heeft zulke kerstdagen en dat weten we ook donders goed. Radiostations, goede doelen, iedereen probeert ons dat duidelijk te maken. Allemaal willen ze geld. Ze weten namelijk heel goed dat deze donkere dagen ons week maken. We trekken sneller de knip en zijn voor een paar dagen even wat minder zuurpruimerig en gierig. Ze hebben groot gelijk.
Helaas kun je voor een grote groep mensen geld inzamelen wat je wilt, cadeaus geven wat je wilt, lief en warm zijn, het helpt niets. Net als mijn zoon.
Zij moeten overleven. De storm aan prikkels overleven, verstopplekjes zoeken. Verbaasde blikken van mensen vermijden die niet begrijpen waarom zij zo lijkbleek en onrustig zijn. Mensen die niet begrijpen waar ze stress van hebben. Er is immers even niets slechts aan de hand. Ze kunnen er zelfs verontwaardigd over raken. Een autist kan het je niet uitleggen, beste mensen. Hun wereld steekt net even iets anders in elkaar. Hoe meer goedbedoeld kerstgevoel je geeft, des te erger kan het worden. Zij kunnen de poorten tegen de prikkels niet sluiten.
Wat is dan kerst voor hun? Als de donkere dagen gestaag voorbij trekken. Als het oorverdovende lawaai van het vuurwerk met Oud en Nieuw na een week eindelijk stopt. Wanneer mensen heel langzaam weer in hun oude gewoontes van klagen, optimisme, schreeuwen, werken, normaal aardig zijn en noem het maar op. Wanneer zij weer langzaam geland zijn naar hun zelf, dan landen de autisten mee.
Ergens diep in februari kruipt mijn zoon onder zijn geestelijke dekentje vandaan. Hij kijkt om zich heen en ziet het normaal ritme van de dag. Het licht overwint langzaam maar zeker van het donker. De prikkels smelten langzaam weg uit zijn brein. Hij glimlacht sinds lange tijd weer spontaan. Het is gelukkig nieuwjaar.

Autism Care
Autism Care

Bron afbeelding: balanceforlife.us


78 reacties

  • Morgaine

    23 december 2015

    Het is en blijft bijzonder hoe mensen met een beperking of wat ze dan ook hebben te zien, hoe verschillend zij erop kunnen reageren. Dit moet ook ergens een hel voor jullie zelf zijn dan, met al die uitbundigheid om ons heen nu. Toch wens ik ook jullie hele fijne feestdagen, en wat je zegt, hier ook nul te vinden qua kerst, een paar kaarten aan de muur verraden dan het kerst is zo meteen. Maar ook hier, laat het maar over en voorbij zijn, dat iedereen weer normaal doet.

    X

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      Dank je Morgaine! πŸ™‚ X Jij ook fijne dagen.
      Ja.. hier het zelfde, wat kaartjes en wat kleine versieringen. πŸ™‚

      Reply
  • Marleen

    23 december 2015

    Pink toch ff traantje weg…oneerlijk soms he..

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      Knuffel. Ja dat is het… het is een ‘onzichtbare’ iets waar je weinig aan kunt doen.

      Reply
  • weerzinwekkend

    23 december 2015

    Al duurt het dan nog even, voor je (hij) het weet, is het februari. Alvast een gelukkig nieuw jaar!

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      Dankje Weerzinwekkend! We gaan er voor. πŸ™‚

      Reply
  • Soapie-M

    23 december 2015

    Heel mooi verhaal.

    Reply
  • sonjagrinwis

    23 december 2015

    Een mooi en tot op zekere hoogte ook een herkenbaar verhaal. Zelf moeder van een dochter met ADHD herken ik de stress van de decembermaand heel goed. Mijn dochter kroop niet weg maar werd juist heel erg hyper en onhandelbaar van alle prikkels die ze mee kreeg. Gelukkig is ze, nu ze ouder is, handiger geworden in het omgaan met de prikkels. Jouw zoon zal net als jullie, er met de jaren, beter mee leren om te gaan, hoewel hij het waarschijnlijk nooit zal kunnen waarderen en ervan genieten. Heel veel sterkte met en voor je zoon en probeer zelf (stiekem) wel een beetje te genieten van het moois dat deze maand ook heeft.

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      Heel erg dank voor deze mooie woorden. Dikke X en knuf hiervoor.
      Stiekem geniet ik er ook wel van. Ik merk dat mijn zoon wel vaart op mijn gemoedsstad dus als ik geniet, kan hij een beetje genieten. πŸ™‚

      Reply
  • Meer dan mamma

    23 december 2015

    Dat gordijntje, of dat dekentje komt in november al te voorschijn. Voordat de lampionnendragers aan de deur staan te bedelen, voordat die oude man uit Spanje komt. De sfeer in de winkels, in de scholen veeg je niet weg. Het is steeds uitleggen wat er komt, waarom het komt en vooral wanneer het weer weg is.

    Wij hebben wel een boom, maar Puk heeft al een paar keer aangegeven dat die wel weer weg mag. Ze zoekt haar veiligheid in haar “baby”speelgoed, ze praat met een peuterstemmetje.. op zoek naar haar veilige plek. Maar dat is lastig, feestdagen en geen school. Geen vast ritme hoe we het ook proberen. Het liefst ziet Puk groente met kip of worst op tafel zien in plaats van een kerstmaaltijd (dus eten we broccoli met kip).

    Als ik geweten had dat ik vijf auti’s op de wereld zou zetten, dan zou ik het de volgende keer in de zomer plannen en niet bijna allemaal rond kerst en oud&nieuw. Maar ook dat had ik even niet in de hand πŸ™‚

    En hoe verdrietig wij het ook vinden voor onze kinderen dat ze niet van kerst kunnen genieten zoals wij, zo blij zijn zij dat kerst verledentijd is.

    Ik houd mijn hart al vast voor het vuurwerk… laat het gauw gelukkig nieuwjaar zijn, als de krokusjes weer op komen. Ik wens jullie een prachtig 2016 met mooie en nieuwe herinneringen!!!

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      Heel herkenbaar. πŸ™‚ Hier ook geen boom en gewoon stampot boerenkool. Wij ‘vieren’ meestal kerst in het voor of najaar met een kerstdiner. Dan kan hij er tegen. πŸ™‚

      Reply
  • natasjaslifestyle

    23 december 2015

    Je zoon heeft het getroffen met zulke liefdevolle begripvolle ouders!! En jullie met hem. Ik wens jullie een prachtige rustige kerst toe! En ergens begrijp ik je zoon wel hoor!

    Reply
  • creabeaatje34

    23 december 2015

    Ondanks wat hij heeft, vind ik het echt een toffe jongen. Ik vind het knap hoe jullie hem helpen en begrijpen, er voor hem zijn en hem steunen. Dat is het ware kerstgevoel, samenzijn en liefhebben πŸ™‚

    Reply
  • beaunino

    23 december 2015

    Dat beseffen we gewoon vaak niet. Wat een gemis en wat zal het jullie verdriet doen. Je gunt het ze zo, het genieten, de voorpret. Ik wens jullie warme, knusse en veilige dagen.

    Reply
  • Taallent

    23 december 2015

    Wauw Michiel, wat aandoenlijk. Ik wil jou en je vriendin dan ook succes wensen. En uiteraard zoonlief ook. Ik hoop dat je ergens wel kan genieten. En uiteraard hoop ik dat hij het goed ‘trekt’ dit jaar.
    High five, Taallent.
    P.s. Goed argument om vuurwerk te verbieden…

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      High five terug! Moat.
      We gaan ervoor.
      ps. eens! Tegenwoordig tel je kennelijk niet meer mee kennelijk als je geen illegale vuurwerkbommen in huis hebt. Verschrikkelijk!

      Reply
  • Lottesanekdotes

    23 december 2015

    Ik werk met mensen met psychische problemen en enkelen van hen hebben ook ASS. Vanuit hun verhalen herken ik veel in wat jij schrijft. Ik hoop voor hen en voor jullie dat je toch nog een vrij kerstloze kerst kan meemaken πŸ™‚

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      πŸ˜€ Een kerstloze kerst, dat klinkt mooi! Die houd ik er in.

      Reply
  • nika

    23 december 2015

    Mooi verwoord michiel.
    Ik kan me er ook in vinden, wat een drukke wereld is het.
    Ik heb zelf ook autisme maar niet in een extreme manier.
    Maar blijft lastig. En iedere dag weer een gevecht met me gedachten

    Ik wil jullie toch een fijne kerst en oud en nieuw wensen en hopen dat uw zoon er redelijk goed door heen komt
    Gr nika

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      Hey Nika, dank voor je lieve woorden.
      Hoe zijn deze dagen voor jou? als ik zo vrij mag zijn het te vragen?
      Ik wens jou niets minder en hoop dat je mooie ‘rustige’ kerstdagen hebt. πŸ™‚

      Reply
  • Sandra

    23 december 2015

    Hier heel herkenbaar. En dan niet voor een kind maar voor manlief en mijzelf. Hij als hb-er en ik als hsp-er, tsja, voor ons is het niet altijd leuk. Dan zijn er teveel prikkels. Moeten we teveel. Moeten we gezellig en druk zijn. En dat terwijl we alleen maar even rust willen. Hier geen boom. We eten lekker, maar gewoon lekker. En doen gewoon rustig. Want anders redden we het hier echt niet. Heel veel geluk deze gewone dagen. Jullie zijn geweldige ouders! X

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      Hey Sandra, dank voor je lieve woorden. XX
      Voor mij is het eigenlijk heel bijzonder om van volwassenen met autisme inzicht te krijgen. Mijn zoon kan namelijk ook niet praten, dus je begrijpt dat het zeer lastig is om aan te voelen wanneer zijn grenzen worden bereikt.
      Ik vind jullie nu al geweldig! πŸ™‚

      Reply
  • Yvonne

    23 december 2015

    Zo. Dat is een verhaal vol herkenning. En ook verdriet want ik snap precies hoe jou zoon zich moet voelen. Ik hem namelijk zelf ass en hen kerst nooit leuk gevonden. Zins ik een vriend heb en via hele lieve hulpverlening geleerd hen dat je niet de hele dag mee hoeft te doen en dat ik moet luisteren naar mijn eigen lichaam wanneer die stop zegt mee gewoon terug trek en lekker op de bank in mijn 1 of samen met mijn vriend en mijn lieve hondjes een film ga kijken ook goed is. Kan ik genieten van kerst. Maar ik denk wel op mijn eigen manier. Maar dat mag.

    Ik wens jullie een rustige kerst en oud en nieuw.

    Groet Yvonne

    Reply
    • MichielZiet

      23 december 2015

      Hey Yvonne,
      Mooie woorden en super goed dat je de liefde min of meer via je ASS gevonden hebt.
      De dingen die jij doet, zo zie ik het ook toekomstig voor m’n zoon. πŸ™‚

      Reply
      • Yvonne

        23 december 2015

        Dat hoop ik ook voor je zoon. Het leven met ass niet altijd makkelijk maar ik kan nu wel zeggen dat ik vaak wel blij met hoe ik ben. Misschien anders dan andere maar wel mee zelf. En dat voelt goed. Kan niet altijd wat een andere kan wat soms moeilijk is maar ik zie nu ook dat ik veel dingen beter kan als iemand zonder ass. Ik hoop dat jullie zoon dat ook mag gaan ervaren dat hij een mooi mens is zo als hij is. Als je nog meer dingen wilt weten. Ik vertel graag mijn ervaring. Niet voor mee zelf maar om andere te helpen. Ik heb in mijn puberteit vaak een voorbeeld gemist. Ik dacht altijd met mij word het niks ik ben niet zo als andere mensen. Dus als je zoon of jullie zo iemand af en toe zoeken wil ik graag luisteren oor bieden.

        Groetjes Yvonne

        Reply
        • MichielZiet

          24 december 2015

          Dat is super fijn Yvonne! En ik neem je aanbod graag aan. Ik leer graag bij en wil graag het beste voor hem.
          Heel erg dank Yvonne.

          Reply
      • Yvonne

        23 december 2015

        Dat hoop ik ook voor je zoon. Het leven met ass niet altijd makkelijk maar ik kan nu wel zeggen dat ik vaak wel blij met hoe ik ben. Misschien anders dan andere maar wel mee zelf. En dat voelt goed. Kan niet altijd wat een andere kan wat soms moeilijk is maar ik zie nu ook dat ik veel dingen beter kan als iemand zonder ass. Ik hoop dat jullie zoon dat ook mag gaan ervaren dat hij een mooi mens is zo als hij is. Als je nog meer dingen wilt weten. Ik vertel graag mijn ervaring. Niet voor mee zelf maar om andere te helpen. Ik heb in mijn puberteit vaak een voorbeeld gemist. Ik dacht altijd met mij word het niks ik ben niet zo als andere mensen. Dus als je zoon of jullie zo iemand af en toe zoeken wil ik graag luisteren oor bieden.

        Groetjes Yvonne

        Reply
        • MichielZiet

          29 december 2015

          Dag Yvonne, eigenlijk had ik wel een vraag. Kan ik je mailen/pb-en? πŸ˜€

          Reply
  • Kakel

    23 december 2015

    Sinds ik het chronisch vermoeidheidssyndroom heb, ben ik overgevoelig voor prikkels. Ik kan me voorstellen hoe het aanvoelt voor je zoon, alhoewel hij het in een overtreffende trap heeft. Het is fijn dat jij weet hoe hij zich voelt en als een soort Chinese muur achter hem staat. Ik wens je zoon heel veel begrip en nog meer rust…
    Lieve groet

    Reply
  • Arjan

    23 december 2015

    Beste michielziet,

    Hoe herkenbaar dit, met twee autistische jongens op de lagere school en één net-niet-genoeg-autistische jongen (op zich al een erge benaming) in het voortgezet onderwijs snap ik heel goed wat je bedoeld met de hel van december. Ik heb de jongste deze maand zelfs maar af en toe thuis gelaten omdat hij het domweg niet meer rond kon breien in z’n hoofd. Ik ben hartgrondig dankbaar voor de christelijke boodschap van Kerst maar zal God ook danken als het weer februari is en jouw zoon en mijn jongens weer ‘gewoon’ kunnen zijn.
    En ook hier geldt, de jongens lijken op hun pa, met dat verschil dan dat ik het vroeger ook niet zo leuk vond in deze periode. Ik heb er aardig mee leren leven en dat houd ik mezelf dan ook maar steeds voor als ik ze weer eens huilend in hun donkere kamer zie wegkruipen, al hoe heftig autisme is, wij ouders kunnen ze met heul veul liefde en nog heul veul meer structuur helpen om op eigen benen te staan. Succes en sterkte met het opvoeden, je gezin en de rest van je leven

    Een door je blog getroffen vader

    Reply
    • MichielZiet

      24 december 2015

      Wow Arjan, wat een mooie en heftig verhaal! Ik schaar je bij deze direct in de categorie: superpapa’s!
      We gaan er voor. πŸ™‚

      Reply
  • mindelblokhuizen

    23 december 2015

    Mijn wens voor jullie Michiel:

    http://mindelblokhuizen.nl/kerst-en-nieuwjaarswens-voor-jou/

    Groetje,

    Mindel

    Reply
  • Margo Hermans

    23 december 2015

    Vol liefde heb je open geschreven over je zoon: mooi!

    Reply
  • Josja

    24 december 2015

    En ook voor mij herkenbaar! Mijn zoon heeft een vorm van autisme (pdd-nos) en sinds ik de feestdagen en zijn verjaardag veel rustiger vier krijgt hij het ook beter mee en zie ik dat hij ook wat kan genieten.Familie begreep het eerst niet en nu nog niet er is weinig begrip voor helaas.Ik heb afgelopen 2 jaar zoveel moeten uitleggen aan de familie heel vermoeiend en thuis aan mijn zoon wat het beste is voor hem!En hij is nu ook veel meer overprikkeld door de feestgekte dus wij houden het heel rustig en ik vertel er ook weinig over merk dat dat t beste is.Fijne dagen.

    Reply
    • MichielZiet

      24 december 2015

      Herkenbaar. πŸ™‚ Het uitleggen vooral. Op een gegeven moment ben je er eigenlijk klaar mee. Gelukkig kwam het begrip bij de familie wel, maar de mindswitch dat een van de kinderen in de familie niet wil wat de rest wil, blijft lastig.
      Daarom vermijd ik gewoon die dagen en kom een dag later als er geen andere kinderen over de vloer zijn. Dan gaat het al een stuk beter.

      Reply
  • Jaixy

    24 december 2015

    Wat is het zwaar om je kind zo te zien. Hij ziet het niet als feestdagen. Voor hem zijn ze een hel.
    Ik hoop evengoed dat jullie kunnen genieten van deze dagen.
    Dat het maar weer snel normaal mag worden.

    Reply
    • MichielZiet

      24 december 2015

      We hebben onze maniertjes gevonden om toch te genieten. Gewoon door alles in huis zo normaal mogelijk te laten zijn. πŸ™‚

      Reply
  • Martha

    24 december 2015

    Wauw hoe je dit geschreven hebt raakt me echt, kippenvel overal..

    Reply
  • Kathleen

    24 december 2015

    Wauw je hebt het precies over mijn dochter van 6 haar autisme neemt de boven hand in december en haar glimlach vervaagd pas als die terugkomt is het voor ons een gelukkig nieuwjaar
    Nu hebben we wel met sinterklaas haar oorbescherming gegeven van m3 dat verlicht haar al iets toch al 1prikkel die je wat kan tegenhouden

    Reply
    • MichielZiet

      24 december 2015

      πŸ™‚ Ook herkenbaar. Hier ook oorbeschermers aanwezig. πŸ˜€

      Reply
  • Fenny

    24 december 2015

    Er is zoveel dat ik voel bij dit alles, zoveel dat we delen, al is mijn kind niet zo moeilijk te volgen als die van jou. Ik deed het wel allemaal alleen en ken mijzelf dat ook toe. Hoe ik mijn armen spreidde in de nacht en vroeg om alles voor hem en kalmte voor mezelf!
    Ik voel je Michiel en sluit je voor even in mijn armen en dat doe ik omdat ik denk dat dit kan, we zijn voor even verbonden en ik zend je mijn warmte en wens jullie alle alle kracht en liefde!

    Reply
    • MichielZiet

      24 december 2015

      *Glimlach en voelt warmte* Hele dikke warme knuffel vol warmte en liefde terug.
      Ik lees je stukje en beelden flitsen door mijn hoofd. Herkenning. We hebben een zelfde golflengte.

      Reply
  • Fenny

    24 december 2015

    En hoe enerverend ik het ook beleef niet alleen te zijn in dit alles als ik de reacties lees, dank jullie wel mensen!

    Reply
    • MichielZiet

      24 december 2015

      Het is ook heerlijk om een hele groep medegenoten om je heen te hebben. x

      Reply
  • Sabine

    25 december 2015

    Wat mooi geschreven, het doet ook beseffen dat niet overal kerst is zoals velen het kennen. Ik wens jullie vooral veel gelukt toe!

    Reply
    • MichielZiet

      25 december 2015

      Dankjewel Sabine. πŸ™‚ (And merry xmas daar aan de andere kant πŸ™‚ )

      Reply
      • Sabine

        25 december 2015

        Ik ben in Nederland πŸ˜€

        Reply
        • MichielZiet

          25 december 2015

          Ah!!! πŸ˜€ Welkom hier! En dat je maar een mooie tijd met familie en vrienden mag hebben. πŸ˜€ πŸ™‚

          Reply
  • fruitarier

    25 december 2015

    Mooi.
    En opvallend dat de wereld tegenwoordig overspoeld wordt met ‘andere’ kinderen

    Zou het iets te maken hebben met al die vaccinaties die men het liefst nog verplicht ziet ook?

    http://www.elsevier.nl/Buitenl
    and/achtergrond/2014/11/Volgens-deze-rechter-kan-een-vaccinatie-autisme-veroorzaken-1652618W/

    Nog veeeel meer links over de link tussen autisme en vaccinaties op aanvraag

    Reply
  • Svara

    25 december 2015

    ‘Ergens diep in februari kruipt mijn zoon onder zijn geestelijke dekentje vandaan’
    Prachtig!!
    Heb het goed met elkaar!

    Reply
  • Wilma Phillipson

    26 december 2015

    Moeilijk, lijkt me dit.

    Reply
  • Simone Dokter

    27 december 2015

    En nu zit ik hier met een brok ik in mijn keel. Warme knuffels.

    Reply
  • staartje

    28 december 2015

    Prfft, heftig… Zoo heftig ken ik het niet. Ik heb met autisten gewerkt, maar dan zag ik ze geen 24- uur. Keep strong en voor jullie een heel mooi, warm en regelmatig 2016. Alle goeds!

    Reply
    • MichielZiet

      28 december 2015

      Dank je Staartje, via gesprekken her en der heb ik veel geleerd over de verschillende gradaties in autisme.
      Gelukkig gaat het bij ons tot nu toe aardig goed. Ik knijp mijn handen dicht.
      Jij ook alles goeds! πŸ™‚

      Reply
  • Paul

    28 december 2015

    Mijn zwager is autist en juist totaal op sinterklaas en kerst gefocust, het hele jaar door. We hebben, voor zijn rust, een vast ritueel van kerst vieren en daar houden we ons zeer strikt aan. Daarmee proberen we het voor hem zo rustig mogelijk te houden. Gelukkig nieuwjaar alvast, voor jou, je vriendin en je zoon.

    Reply
    • MichielZiet

      29 december 2015

      Anders en toch ook weer herkenbaar. πŸ™‚
      Ik wens jullie niets minder. πŸ˜€

      Reply
  • Sonja Diane

    30 december 2015

    Mooi geschreven weer. Geeft een klein beetje een idee wat autistische mensen ervaren. Ik lees hier nog niet zo gek lang, maar ik vind het prachtig om te zien hoe jij het autisme van je zoon in woorden om kunt zetten.

    Reply
    • MichielZiet

      30 december 2015

      Dank je. X. Soms voel ik me een woordvoerder voor mijn eigen zoon. Omdat hij niet kan praten, dan probeer ik te zeggen wat zijn hart bedoelt.

      Reply
  • Regenboogvlinder

    3 januari 2016

    Wat een mooi liefdevol logje!
    Wat zal het fijn voor hem zijn als hij merkt dat alles straks weer gewoon is.
    Ja, het is en blijft moeilijk en zich aanpassen zal hem bergen energie kosten, als hij het al kan.
    Maar eigenlijk voor iedereen om hem heen.
    Ik begrijp dat hij niet kan praten? Maar jullie begrijpen hem en daar gaat het om!
    Hij boft met zo’n papa en mama!!!

    Reply
  • Conny

    27 januari 2016

    Vroeger was de maand december met alle feestdagen die erin vielen er een die je met je eigen familie vierde. Het is me nooit opgevallen dat wij als gezin dit heel teruggetrokken vierden. Afgezien van het feit dat mijn moeder af en toe zei dat er β€œiets aan mij niet helemaal normaal” was, en ik heel af en toe me verwonderde over mezelf, had ik er geen idee van dat het autisme was… Pas toen ik 44 was, nu vijf jaar geleden, kreeg ik officieel de diagnose. Door allerlei verwarrende omstandigheden lukt het me op gegeven moment niet meer om de draad van mijn bestaan op te pakken en kwam ik op 40-jarige leeftijd bij mijn moeder terecht. Ik ben heel vaak in mijn leven bijna letterlijk en figuurlijk onderuit gegaan zonder dat ik wist wat de reden ervan was. Bij mijn moeder kon ik weer op adem komen… Het heeft iets meer als acht jaar geduurd dat ze mij weer onder haar hoede nam. Zij overleed vorig jaar en voor het eerst werd ik er echt mee geconfronteerd dat ik autistisch ben omdat ik weer de buitenwereld in moest.
    Twee maanden na mijn moeders overlijden kwam ik mijn huidige vriend tegen. Hij heeft een goede band met zijn familie en ze vieren Eerste Kerstdag met zijn allen bij moeder thuis. Er zijn dan meer als 20 man onder dak… Lieve mensen, allemaal, maar het is wel erg veel van het goede. Ik ben tot ver in januari van streek geweest… Ik twijfel of ik dit het volgende jaar weer ga doen… dan zit ik waarschijnlijk hier alleen onder de kerstboom, maar wekenlang van streek zijn trekt me al helemaal niet….
    Wat omschrijf je het autisme bij jouw zoon goed! Ik vind je stukjes sowieso goed… Ik wou dat ik het zo levendig kon omschrijven…

    Oeps, dit is wel een lang epistel geworden!

    Groetjes van Conny

    Reply
    • MichielZiet

      27 januari 2016

      Hihi Conny… je tovert wel een grote glimlach op mijn gezicht. πŸ™‚
      Ik herken het helemaal wat je zegt. Ik heb er al moeite mee, met grote massa’s, laat staan wat iemand met autisme er wel niet mee heeft.
      Alleen zijn is/kan voor een autist heerlijk zijn.. haar moet je niet pushen de drukte van kerst in, maar lekker haar ding laten doen. πŸ™‚

      Reply

Geef een reactie