United States of leggings (De USA columns)

Je hebt grote billen, kleine billen, stoere billen, giga billen, ingevallen billen, onderbroekloze billen, hamlappen en nog veel meer pluimage dat vrij rond loopt in de straten van Amerika.
Wanneer je nu denkt: heeft hij alleen maar lopen loeren naar achtersten daarginds? Ja, dat klopt. Het is niet te vermijden. Nog nooit zag ik zoveel yogabroeken, leggings en hardloopbroeken voorbij komen, dan in New York en omstreken. Ik liet me vertellen dat het een soort van rage was. Nog niet eens om sexy te zijn. Neen. Om te laten zien hoe sportief ze zijn of beter: zouden willen zijn.
Moeders die op de vroege ochtend hun grote auto parkeren bij de Kindergarten er dan met hun te strakke broek uit klauteren, want groot zijn ze niet, om vervolgens al paraderend hun kroost te droppen op school. Uiteraard dragen ze er ook een paar dure sportschoenen bij. Het gezicht laat een vorm van ik-moet-nog-even-sporten-stress zien. De werkelijkheid is anders.
Zodra ze met hun kleine beentjes de wagen ingerold zijn, spurten ze weg. Groeten ze nog even naar de andere moeders met een blik van: ik ga nu even sporten. De andere moeders antwoorden dit met een wij-ook-zo-zwaai. Typisch.
Niemand, maar dan ook niemand van deze moeders vraagt zich af waarom ze elkaar dan nooit tegenkomen tijdens het sporten. Omdat ze niet gaan!
Achtervolgen wij in gedachten de klautermoeder met de kleine beentjes in de giga pick-up truck. Eerste stoplichten rechtsaf richting sportschool, tweede stoplichten linksaf richting Dunkin Donuts. Voor wie niet weet wat een Dunkin Donuts is. Dit is een drive-inn McDonalds achtige keten waar louter donuts en koffie verkocht worden. Ze staan er voor in de rij!
Tig moeders, maar ook andere soorten dames staan met hun grote auto’s pakjes roomboter met cafeïne bommen te bestellen. Allemaal in een legging. Niks sporten. Alsof ze het afgesproken hebben doen ze ook net alsof ze elkaar niet zien. Dan hoef je ook niets uit te leggen. Of ze doen net als ze al gesport hebben. Er smaakt ook niets beter dan een dikke vette donut als je net een workout hebt gehad. Eigenlijk is het best wel knap dat de meeste vrouwen er best wel gestroomlijnd uitzien ondanks alle schijnvertoningen.
Het meest komische vond plaats op de parkeerplaats bij een natuurpark waar we naar toe gingen voor een boswandeling. Het was er druk en er liepen tig mensen rond. Zich gereed aan het maken voor een wandeling of iets sportiefs zoals mountainbiken of hardlopen. In bijna elke auto zat wel een leggingvrouwtje. Je kon haast niet zien wie er nu echt sportief was en wie niet. Of eigenlijk ook wel. De échte sportievelingen sprongen vlot uit hun auto en maakten zich gereed terwijl de klautervrouwtjes nog steeds bungelden tussen de afstap en de grond.
Eenmaal geland, gingen zij op hun dure schoenen vol goede moed het bos in. Het gezicht wederom op standje Olympisch kandidate. Wij sjokten er op ons Hollands achteraan met een blik van: kijken wat het wordt. Het werd helemaal niks. Bloedfanatiek spurten er links en rechts van ons wat dames (en ook heren) de steile heuvel op. Vijftien meter verder kon je zien dat de Dunkin Donut begon te werken. Twintig meter verder was de donut al veranderd in gewapend beton. Om ons heen zagen we de naar adem happende schijnatleten. Als jonge vogeltjes die om voer vroegen. Wij deden wat we het beste konden. Schouders ophalen en voortsjokken. Ik heb nog nooit zoveel aangeschoten wild in een bos gezien.
Terug in de stad vliegen de leggings mij weer om de oren. Ergens is het wel een soort van sport. Ze hebben er een sport van gemaakt om er sportief uit te zien. Maar ja, wie houden ze nu eigenlijk voor de gek? Ik denk er het mijne van en terwijl de strakke broeken mij voorbij lopen heb ik er ook opeens een nieuwe straatsport bij: klautervrouw of sportieve vrouw?

all_over_stars_2

Comments

    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
  1. Sabine

    Whahaha hilarisch! Laatst vertelde ik aan mijn collega’s dat er in NL geen Dunkin Donuts is. Ongelooflijk vonden ze dat. Hier zit die nog net niet op elke straathoek. Ben er nog nooit geweest trouwens. En ik las ergens op Internet dat het in 2016 ook in NL wordt geopend. Om zie dus weer een trend die gaat overwaaien Haha

    1. Post
      Author
      MichielZiet

      Het is inderdaad hier nog niet overgewaaid, maar daar… ze staan er echt voor in de rij! Voor die kleffe met pruttel beplakte stukken deeg. Die dingen zijn een ontbijt en lunch ineen! 😀

    1. Post
      Author
  2. Bianca Schrijft

    Ongeveer 99% van de mensen die er in rondlopen zijn er niet voor geschikt, maar ze vinden zichzelf oh zo mooi. Zeker in het arrogante Amerika. Sorry, geen liefhebber van dat land. De legging is meer geschikt voor sporten zoals, hardlopen, fietsen, schaatsen en bij thuiskomst zo snel mogelijk omkleden en niet in je bezweten pakkie de supermarkt in gaan. Nog erg, mannen in de pakkie en hun klokkenspel duidelijk in het zicht. Dat is ook het nadeel van de skinnies van tegenwoordig. Bah.

    1. Post
      Author
      MichielZiet

      Whahahahaha… het spat er van af…het niet mooi vinden van het land, je verteld het wel op een leuke manier. Ik moet vooral lachen omdat ik gister nog hardliep in een… jawel… en dan kom jij met het klokkenspel…hihi…
      Ik zie een ‘klaag’column met humor voor je site. 😀

    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
        1. Post
          Author
          1. Post
            Author
  3. Elsa

    Mooi geobserveerd en beschreven! En dat is slechts één van de dingen uit de Amerikaanse cultuur. Elke keer in de USA kijk ik m’n ogen weer uit. En ben ik ook elke keer weer blij als ik thuis ben, met m’n kleine “compact car”, de rust en de ruimte, gezond eten en het niet zo nodig hoeven te consumeren, wat daar ook tot sport is uitgeroepen.

    1. Post
      Author
  4. natasjaslifestyle

    Ik heb mijn hardlooplegging aan als ik ga hardlopen, ik loop er niet mee voor de sier zeg maar. Heb sowieso hekel aan een Legging… behalve dan als ik er een rokje overheen draag dan is het wel weer leuk… 😉

    1. Post
      Author
        1. Post
          Author
    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
  5. Morgaine

    Toen ik nog klein was, was er een bakker die donuts verkocht, echt ouderwets los dus, was er we verpakt ergens te krijgen, die doosjes waren geel met rood of oranjeachtig, ken je die nog? heel soms, echt heel soms kocht mij moeder die weleens, en die waren toen lekker, als ik ze nu zie… en eet.. denk ik… yuk, nu ben ik meteen verstopt van binnen, hahahahaha

    Wat is dat eigenlijk absolute gore bende, of het erger is dan de oliebol ben ik nog niet over uit… zullen we een testpannel opzetten? 😛

    En ik ken een paar Amerikanen, die dit dan niet doen, eerder onder die andere soorten vallen… gewoon werken en familie bezoeken en uit eten gaan juist, maar goed, dit is hilarisch geschreven, dit doet je beseffen dat ze vaak dus echt niet overdrijven in die films die Amerika voort brengt…

    X

    1. Post
      Author
    1. Post
      Author
  6. Paul

    Ja, herkenbaar. Toch helpt het wel: er lijken minder volle vrouwen te zijn dan een paar jaar geleden (vind ik). Of die vrouwen blijven nu voortaan binnen, dat kan ook.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.