43

Modern times New York (De USA columns)

Post Image

‘Hey tall boy! Where you’re from?’
Een van de kreten die ik te horen kreeg in de drukke straten van New York. Geluiden die kwamen van heel beschaafde, donkerkleurige mensen met armen als kleine boomstammen en uit een willekeurige gangsta-rap videoclip weggeplukt. Zeer lief kijkend probeerden ze mij tegen te houden.
Ja, daag!
‘I have something for you. Where you are from?’
Not of your business, dacht ik. Ik nam uit beleefdheid maar aan wat ze me gaven, een flyer veronderstelde ik en beende snel door. Dit bleek niet helemaal handig te zijn want vijf grote wannabe 50cts kwamen achter me aan.
‘Yo, yo! Give it back men!’
Give wat back? Ik keek en zag nu pas dat ik geen flyer maar twee cd’s van deze puff daddies in mijn handen had. Dus dat was hun bedoeling! Mij met vijf man aan de praat houden en met lichtelijke dwang wat cd’s aansmeren. Wat een retro rappers. Tegenwoordig is toch alles op usb? Afijn, ik draaide me om, maakte me zo groot mogelijk en gaf netjes de zilveren schijfjes terug. Ik stak drie koppen boven hen uit, dat moest toch intimiderend genoeg zijn? Het lukte. Ze verontschuldigden zich en dropen af. Met een vergenoegzame glimlach draaide ik me om. Die had ik toch mooi even wat Dutch spierballen laten zien. Twee meter verderop knikte een agent vriendelijk naar mij. Dat kon ook wel eens geholpen hebben.
Mijn eerste momenten in ‘The big apple’ begonnen op deze wijze. Wat is het toch een bijzondere stad. Metropool is misschien een beter woord. Een plaats waar alleen de bovenste helft van de vele wolkenkrabbers kunnen genieten van de zon. Een stad waar Central Park als een moedige groene vlek weerstand biedt tegen alle rechthoekige, zilverkleurige bomen. De plek waar je creditcard sneller door het rood trekt dan een ferrari testarossa in de straten van Milaan.
Als New York typerend zou zijn voor de gemiddelde Amerikaan dan kun je met recht zeggen dat Verenigde Staten een krediet verslindende consumptiemaatschappij is. Alles kan, alles mag. Koop nu, betaal later. Eet nu, betaal met je Visa. Zelfs ik werd er in meegesleurd en heb samen met mijn vriendin behoorlijke wilskrachtig moeten zijn om niet te ver in deze achtbaan te schieten.
De keerzijde is dan ook onvermijdelijk wrang. Mensen proberen je op straat cd’s aan te smeren zodat ze wat dollars hebben. Een oud mannetje met een kromgebogen rug staat stoepen te vegen in plaats van dat hij duiven voert op zijn oude dag. Had hij nu maar zijn pensioenpremie betaald en niet dat te dure appartement met dito interieur. Zomaar een voorbeeld, maar pijnlijk waar helaas.
Men leeft op een te grote voet en heeft niet door dat de tijden van overdaad en luxe voorbij zijn. De grote auto’s krioelen als mieren door de straten van New York. Zeker driekwart is op krediet geleased. Ga maar na. Een botsing volstaat dat je tot ver na je pensioen moet doorwerken.
Toch heeft de stad ook iets van een ongekende schoonheid. De trots wappert op elke straathoek met al haar sterren en strepen. Ondanks de grote contrasten tussen arm en rijk zullen zij bij de minste of geringste dreiging als een man opstaan. Ongeacht welke kleur, geslacht of geaardheid zullen zij een vuist vormen. Kom niet aan ons Amerika!
Men is vrijer geworden. Of anders was mijn vooroordeel over het conservatieve denken niet juist. Er kan meer, mag meer. Het lijkt wel alsof ze met een schuin oog naar Europa hebben gekeken en een stukje moderne vrijheid hebben overgenomen.
’s Avonds gingen we naar een musical op Broadway. Het theatertje was minstens honderd jaar oud. We werden netjes door een zeer vrouwelijk overkomende man naar onze plek gewezen. De stoeltjes waar we zaten waren zo ouderwets dat ik vermoed dat Abraham Lincoln er zelf ook ooit op gezeten had. Nog maar te zwijgen hoe krap. Hopelijk had hij geen lange benen want de mijne moest ik bijna in mijn nek leggen. De gordijnen gingen open. Schaars geklede vrouwen en mannen dansten zwoel op het openingsnummer. Halverwege de show kwam er een travestiet ten tonele.
Ik staarde om me heen en bedacht opeens dat dit New York in een notendop was. Het oude, conservatieve theatertje dat statig in de moderne stad stond. Als een Amerikaan die trouw blijft aan zijn wat stoffige, nostalgische normen en waarden. Uiterlijke schijn, want het podium van hun theater klopt net zo ongeremd modern en vrijdenkend als menig ander modern mens.

new-york-13-exterior-night-04

Bron afbeelding: www.mandarinoriental.com


43 reacties

  • Susan

    2 december 2015

    Ik zou toch bijna naar Amerika gaan, maar helaas.. heb er echt helemaal niets mee haha. Wel mooi beschreven!

    Reply
    • MichielZiet

      2 december 2015

      Het is een bijzonder land… in elk geval New York… Misschien ooit.. 😀
      Tnxx!

      Reply
  • Annette

    2 december 2015

    Ik moet dus echt een keer naar NY het staat op mijn wish-list.

    Reply
    • MichielZiet

      2 december 2015

      Ja echt doen! Het is een bijzondere stad. Ook overweldigend, dus bereid je er op voor.

      Reply
  • natasjaslifestyle

    2 december 2015

    Ik wil ooit naar Amerika, mijn oudste zoon trouwens ook. Vroeger zag ik Amerika als iets groots als iets onbereikbaars. Ik denk dat het meer uiterlijke schijn is.

    Reply
    • MichielZiet

      2 december 2015

      Dat is het… hoewel het ook wel erg groots is en overweldigend, is het ook zeer mooi.

      Reply
  • loes van der meulen

    2 december 2015

    Hey Michiel,

    Wat schrijf jij leuke verhalen! Geweldig hoe je ons mee neemt en met verrassende wendingen komt. Ik lees ze dan ook met veel plezier.

    Misschien zit je hier helemaal niet op te wachten, maar wilde je het toch even laten weten. Je teksten ontvang ik namelijk ‘in één stuk’. Hierdoor krijg je 1 lap tekst in je beeldscherm, waardoor je geneigd bent om sneller af te haken. En dat is eingelijk zonde, want je verhalen zijn enorm de moeite waard om tot het einde te lezen.

    Hopelijk heb je hier iets aan! Het is in ieder geval bedoeld als hele positieve feedback 🙂

    Groet, Loes

    Reply
    • MichielZiet

      2 december 2015

      Hey Loes!

      Allereerst dankjewel! Daar word ik erg vrolijk van. 🙂

      Dank voor de raad. Maar hoe zie je ze dan op je scherm? Brutale vraag, maar zou me anders een schermprint willen mailen naar: michielziet@outlook.com?

      Omdat ik ze op mijn eigen scherm niet zo zie. Wellicht kan ik dan met de layout puzzelen.

      Dank voor deze feedback… alle (onderbouwde en positieve) feedback ben ik erg blij mee. 🙂

      Reply
  • Sabine

    2 december 2015

    Haha heerlijk beschreven! Ik heb weinig met Amerika (misschien moet ik het er gewoon eens op wagen), maar naar NY wil ik wel!!! 😀

    Reply
    • MichielZiet

      2 december 2015

      Ze noemen NY de enige Europese stad van USA, dus het is te doen. 🙂

      Reply
  • Margo Hermans

    2 december 2015

    Leuk geschreven! Zag je al ‘breed staan’ met de cd’s in je handen om terug te geven! Amerika staat niet op mijn bucket list, maar ik vind het zeker tof om via jouw verhalen het idee te krijgen dat ik er ook eventjes ben!

    Reply
    • MichielZiet

      2 december 2015

      Inmiddels 2 afgerond, maar ik denk dat er nog wel 1 of 2 bij kunnen komen. Zoveel gezien en meegemaakt in 2 dagen tijd. 😀
      Ja die cd’s… maar goed dat ik het niet helemaal snapte… 😀

      Reply
      • Margo Hermans

        2 december 2015

        Ben je er maar zo kort geweest?! Jammer eigenlijk dat er niet meer tijd was. Maar goed, beter kort dan niet!

        Reply
        • MichielZiet

          2 december 2015

          7 dagen, maar voelde wel als 2 weken. Zoveel gezien en indrukken gekregen.
          Eigenlijk is een twee weekse rondreis het mooist denk ik.

          Reply
  • Morgaine

    2 december 2015

    Ik heb een vriendin die tijdelijk? In Amerika woont nu, wist je dat? Wat je zegt over de schulden, als jij daar gaat wonen en werken schuldenvrij, dat je dan niet eens een auto kunt kopen omdat je nul krediet hebt opgebouwd? Ik weet niet hoe die gasten denken, maar krom is het dus wel, ze moesten eerst schulden gaan maken met hun nieuwe kaarten voor ze überhaupt een auto bijv. konden aanschaffen… en andere zaken ook trouwens… nou ja… maar het is dus echt zo, zij konden pas na een jaar een nieuwe auto aanschaffen zelf… want toen was hun krediet groot genoeg gegroeid in schuld om te kunnen kopen.

    Schiet mij maar lek wat dat betreft.

    Naar Amerika wil ik wel een keertje maar dan als toerist, rondreis, ken er meer mensen ondertussen die ik nog niet heb ontmoet maar overal en nergens wonen. En dan ook nog, New York zelf? No way.. niet als ik niet hoef, hahaha trekt mij totaal niet!

    X

    Reply
    • MichielZiet

      2 december 2015

      Het is inderdaad een krom systeem. Je moet eerst kredietwaardig zijn. Dan moet je inkomen e.d. aantoonbaar maken en de eerste 6 maanden zelf zien te rooien. Als je bewezen hebt dat je dit kunt, dan kun je opeens wel 4 kreditcards krijgen. Heel bijzonder.

      Reply
      • Morgaine

        2 december 2015

        Precies, dat dus 😉 Ze gaan nu bijna hun derde jaar in… nu loopt het wel geloof ik, maar blijven is nog de vraag na deze 5 jaar…

        Reply
  • Taallent

    2 december 2015

    Mooi beschreven. De Hollandse reus in een voormalig Hollandse stad. 😀

    Reply
  • creabeaatje34

    2 december 2015

    Mooi geschreven, de spierballen doen het altijd goed 😉

    Reply
  • Paul

    3 december 2015

    Ja, New York. Mijn favoriete stad. Ben er nog maar een paar keer geweest, en hoop er nog veel vaker terug te komen.

    Reply
  • sonjagrinwis

    4 december 2015

    Mmm, in een warme ‘foute’ trui op de bank met een warme choco, dan weer in een grote Amerikaanse stad. Je bent een veelzijdige man. Mooi geschreven weer.

    Reply
    • MichielZiet

      4 december 2015

      Ik schrijf over alle grenzen heen. 🙂 In mijn foute doch warme trui. 😀

      Reply
      • sonjagrinwis

        4 december 2015

        Nu nog die marathon daar lopen, op je ‘foute’ doch warme sloffen natuurlijk

        Reply
  • Regenboogvlinder

    5 december 2015

    Moet een heerlijke tijd zijn geweest, staat ook nog op mijn lijstje maar dan in het voorjaar of zo… ooit in een voorjaar :-).

    Reply
    • MichielZiet

      5 december 2015

      Echt een must-do… dus als er ooit een voorjaar vrij komt. 😀

      Reply
  • myinspirationlogbook

    5 december 2015

    Heel leuk!

    Reply
  • Irene Thayer

    5 december 2015

    Amazing post dear! Have a nice weekend:)

    http://www.bloglovin.com/blog/3880191

    Reply
    • MichielZiet

      5 december 2015

      Thank you. 😊 and a great weekend too you too!😊

      Reply
  • elsjeveth

    6 december 2015

    verbazingwekkend Michiel je verslag. Mijn oudste zoon is in het voorjaar in New York geweest en vertelt exact wat jij beschrijft. Persoonlijk vindt hij 1 bezoek voldoende :-). Ik blijf bij de verhalen, Zuid-Amerika, dat is wat bovenaan mijn Wish-list staat. Buenos Aires, daarheen bijvoorbeeld.

    Reply
    • MichielZiet

      6 december 2015

      Buenos Aires… dat lijkt me ook heel gaaf. Alleen daar ben ik toch wel een beetje bang voor de criminaliteit.

      Reply
      • elsjeveth

        6 december 2015

        Valt vast mee ik heb Brazilië overleefd en genoten van de gastvrijheid van mensen die niets hebben maar zelfs dat nog met je delen.

        Reply
  • vivapo

    6 december 2015

    Jij vertelt zo boeiend en kleurrijk dat het lijkt alsof ik er bij was!

    Reply

Geef een reactie