71

Brutale kassameisjes hebben de halve supermarkt

Post Image

Onhandig als ik ben, bezocht ik van de week op een van de drukste momenten de supermarkt. Ik zal geen namen noemen, maar dit winkelketen bevindt zich in de onderste regionen van de prijssector en draagt een donkerblauw met wit logo. Het is, ondanks dat de we economisch in de lift zitten, een van de drukst bezochte supermarkten in ons dorp. Dat kan twee dingen betekenen. Of de mensen zijn financieel minder uit de crisis dan we denken. Of we maken onze naam als Nederlander waar en zijn gewoon super zuinig. Ik val onder beide categorieën.
Onze ‘goedkope’ supermarkt heeft een nadeel. Het personeel. Is het niet vriendelijk? Tonen ze geen interesse? Oh, jawel hoor, dat is het niet. Alleen, het is alsof er altijd een personeelstekort is. Of ze delen hun taken niet goed in. Bij de kassa staat altijd een rij. Ze hebben zo uit mijn hoofd drie kassa-units, maar om de een of andere mysterieuze redenen is er altijd maar eentje open. Er lopen wel vier tot vijf mensen van de supermarkt door het pand, maar die moeten kennelijk wat anders doen, terwijl ze zien dat de file aangroeit bij die ene kassa.
Het mooie van Twentenaren, of misschien het manco is dat het niet in ze zit om hardop te klagen. Je hoort af en toe wel een grom of een zachte opmerking. Je ziet ook aan de gezichten wel dat iedereen zich ergert dat er geen extra kassa opengaat. Maar je hoort ze er niet over. Daardoor denken de medewerkers misschien wel: zolang er niemand klaagt, zal het wel goed zijn.
Nu is het ook niet helemaal eerlijk om op het personeel af te geven. De supermarkt moet immers goedkoop blijven dus wordt waar mogelijk op beknibbeld. Wij consumenten profiteren hier van, dus moeten we ook niet klagen als we in de rij moeten staan om onze laag geprijsde artikelen af te rekenen.
Samen met mijn zoon stond ik geduldig te wachten bij de kassa. We hadden geluk. Er waren twee kassa’s open deze ochtend. De rij bij de andere kassa slonk sneller dan waar ik in stond. Om me heen zag ik wat mensen balen, omdat ze in hun ogen de verkeerde kassa gekozen hadden. Ik had de tijd, dus het maakte mij niet zoveel uit. Uiteindelijk zouden we allemaal onze kofferbakken of fietstassen wel vol pakken.
De ‘snelle’ kassa naast ons vond het welletjes en het meisje zette een rood bord op de band met de tekst:
“Kassa gaat sluiten.”
Er kwam een vrouw aangesneld. Zij zag het bordje. Zij zag onze langer wordende rij en ze besloot een zelfde soort bord voor haar kop te plaatsen. Vlug keek ze of het kassameisje niet oplette en schoof het rode bord naar achteren. Vervolgens gooide ze… niet legde… nee, ze gooide de inhoud van haar karretje op de band. Onze hele rij aanschouwde het en hier en daar hoorde je al een voorzichtige opmerking van: ‘die durft’ en ‘nou, nou’ en ‘wat een Beppie Brutaal zeg.’ Het laatste kwam uit mijn mond.
De vrouw, ergens in de vijftig schat ik zo in aan haar grijze haren, deed alsof ze de verontwaardigde blikken niet zag, maar ze voelde het wel. Haar gezicht liep al net zo rood aan als het bordje. Haar uitdrukking bleef echter op neutraal staan. Arrogant is misschien wel beter gezegd. Tja, brutale mensen hebben de halve wereld zeggen ze we wel eens. Dan ben ik best wel blij dat we in dit deel van het land wat bescheidener zijn. Ook al bevestigde deze vrouw het tegendeel.
Ze was aan de beurt. Het kassameisje, zeker dertig jaar jonger, staarde haar aan en sprak toen de legendarische woorden:
‘Mevrouw, u heeft toch gezien dat de kassa ging sluiten? Wilt u naar de andere kassa gaan?’
Een golf van glimlachen en binnenpret ging er door onze rij. Het meisje had van alles kunnen doen. Ze had volgens supermarkt beleid de drukte bij de andere kassa kunnen inschatten en toch open kunnen blijven. Ze had een uitzondering kunnen maken. Maar nee. Ze voelde de verontwaardiging bij onze kassa feilloos aan en besloot een punt te maken.
De vrouw openende haar mond. Ze wilde met zoete woorden in de verdediging of misschien wel een brutale opmerking maken om toch haar zin te krijgen. Toen zag ze de gezichten in onze rij. Een groepsdruk viel op haar schouders. Een loden boodschappenlast. De vrouw koos eieren voor haar geld en graaide vlug haar boodschappen bij elkaar. Ze besloot het bord voor haar kop weg te halen en geen amok te maken. Lang leve het kassameisje! Met een grote glimlach staarde ze de vrouw na, richting onze rij. Helemaal achteraan.
Het mooie moest nog komen. Het kassameisje bleef zitten. Ze leek oogcontact te maken met enkelen van ons bij de andere kassa. Toen, na een klein minuutje, riep ze opeens:
‘Deze kassa gaat open, u mag ook wel hier komen.’
De mensen met wie ze een stil verbond had gesloten even daarvoor sprongen uit de rij en stonden sneller dan het licht bij haar kassa. De rij werd daar ook al snel langer. Als een groep keken we met ons allen stiekem om. De vrouw stond diep paars verbouwereerd het hele schouwspel te bekijken. Het kassameisje grijnsde van oor tot oor.
Wat zou ze gedacht hebben?
Brutale mensen hebben niet de halve wereld, maar brutale kassameisjes wel.

kassa

Bron afbeelding: weblog.borsato.nl


71 reacties

  • Cassilda

    5 augustus 2015

    Ik neem haar aan! Dan zijn we samen twee brutalen en hebben we de gehele wereld. Je zou er versteld van staan hoeveel mensen zo winkelen. (maar ik ben natuurlijk een beetje vol van mening)
    Je nam me weer mee in het verhaal en godzijdank ben ik dankbaar voor de supermarkten met zelfscanners.

    Reply
    • MichielZiet

      5 augustus 2015

      Hihi… ik ook.. want bij de zelfscan sta ik ook vaak. 😀 Dank je! 😀

      Reply
  • Eline van Vliet

    5 augustus 2015

    Geweldig verhaal 🙂

    Reply
  • Myriam

    5 augustus 2015

    wat een schitterend verhaal!!!

    Reply
  • Ellie Schmitz

    5 augustus 2015

    Alsof ik ook in de rij stond…leuk verhaal, leuk geschreven Michiel!

    Reply
  • Marion

    5 augustus 2015

    Heerlijk. Ik had graag in de rij gestaan daar. 😀

    Reply
  • Morgaine

    5 augustus 2015

    Echt het dagelijkse leven geeft genoeg om te schrijven en dit soort verhalen word vaak niet eens geloofd als je het vertelt, echt waar? ja echt waar, hahahaha Wat een super kassa dame!

    Ik ben zelf ook cassière geweest en man oh man… maar dat was nog in de oude tijd maar het meest opmerkelijke wat ik geleerd heb toen al, en ja eens kassa full time medewerker geweest dan blijf je dat ook eigenlijk altijd de rest van je verdere leven…. is dat wij de ‘oudjes’ in de gaten moesten houden, ik kwam net zelf van school, en toen was het al, dat in de pauze maar 2 of 3 scholieren door de supermarkt heen mochten ivm stelen en zo… dus dat verwachtte ik, maar nee! Hou de mensen die ouder zijn dan ongeveer zo oud in de gaten, zij zijn het meest erg, hahahaha En dat bleek in de praktijk dus ook echt zo te zijn en nog steeds zie ik het. Zeg ik er iets van? Hmmm nee, eigenlijk niet, ik

    Reply
    • MichielZiet

      5 augustus 2015

      Ik ben het stiekem wel met je eens. Ik woon in een vergrijsd gebied…en we hebben hier zelfs last van hangouderen… ik denk dat ik daar ook een keer een verhaal aan zal wijden. 😀 Dankjewel Morgaine ex-kassameisje..hihi

      Reply
      • Morgaine

        5 augustus 2015

        Ja, nou als ik het werk weer kon gaan doen, zou ik het zo weer doen, het kan zoooooooo leuk zijn 😀 hahaha En ja doen… van die hang ouderen 😉 Echt… wij jongeren krijgen de naam maar ondertussen, lol, niet allemaal natuurlijk maar… 😀

        Reply
        • MichielZiet

          5 augustus 2015

          Hihi… ik ga hem doen ook! 😀 😀 😀
          De “Wij jongeren” deel haalde me over. *ego-boost* Hihi

          Reply
          • Morgaine

            5 augustus 2015

            Ja soms leef ik nog in de eighties hoor, hahahaha toen begon het allemaal geloof ik, of is het nu van alle tijden 😛 Ik voel mij nog altijd een jongere 😉 hahahaha go for it! Ik zit mij te beseffen dat ik vanmorgen een titel in mijn hoofd had, maar nu kwijt ben dus… hmmm handig, had hem even op moeten schrijven, uh oh, hahaha

          • MichielZiet

            5 augustus 2015

            Ojeeee, daar ga je al! 😛 😉
            Nou, ik leef graag in nostalgie en leef ook met regelmaat in de 80’s, dus ik doe lekker met je mee jong zijn! 😀

          • Morgaine

            5 augustus 2015

            hahaha goed zo 😉

      • jan krosenbrink

        7 augustus 2015

        over hangouderen heeft Monty Python al eens een mooie scene gemaakt, je ziet een straat met een telefooncel, ja hoe leg ik dat uit, een hokje met vier glazen wanden, waarvan eentje een deur. Achter een aantal struiken staat een groepje bejaarden tussen de 75 en 85, met en zonder bril en gebit, doch goed ter been. Als de kust veilig is, er geen auto door de straat gaat, rennen de bejaarden de straat over en slaan de telefooncel helemaal aan gort. Terug achter het bosje, hijgend en voldaan de tekst: de jongeren krijgen lekker de schuld!

        Reply
  • Falderie

    5 augustus 2015

    Zo fijn om te lezen!

    Reply
  • Contramin3

    5 augustus 2015

    Geweldig!

    Reply
  • Harrij Smit

    5 augustus 2015

    Man man man, als dit echt gebeurd is dan sluit ik die caissière voor eeuwig in mijn hart. Perfect weerstand geboden aan een al te brutale en al te gehaaste ‘randstedelinge’* die door al die langzame Tukkers toch al tot aan haar naad geïrriteerd was.
    *Met excuses aan alle randstedelingen die wel genieten van de oh zo heilzame rust op ‘het platteland’.

    Reply
    • MichielZiet

      5 augustus 2015

      Het is echt gebeurd. Stond erbij…
      Het is hier inderdaad nog van: Komt wel goed en rustig aan. Of het een randstedeling was, weet ik niet. Maar wel een haasteling. 😀

      Reply
  • Sabine

    5 augustus 2015

    Wat een geweldig verhaal! Die paars aangelopen vrouw heeft haar lesje hopelijk geleerd. En komt waarschijnlijk nooit meer terug in deze supermarkt 😉

    Reply
    • MichielZiet

      5 augustus 2015

      Ik denk dat ze zich wel 2 keer bedenkt. 😀

      Reply
  • creabeaatje34

    5 augustus 2015

    Haha, wat een geweldig kassa meisje! Hahaha geniaal! 😀

    Reply
  • Taallent

    5 augustus 2015

    Hilarisch. Wat kan je dan zomaar blij worden van een situatie. En jij schrijft het uiteraard op Michiel. Leuk gedaan

    Reply
    • MichielZiet

      5 augustus 2015

      Ja, hahaha… en ik zag het en dacht: dit moet op papier! 😀

      Reply
      • Taallent

        5 augustus 2015

        Dat zijn van die mooie momenten. Leuk dat wij daardoor mogen meekijken

        Reply
  • Soapie-M

    5 augustus 2015

    Mooi verhaal. In de supermarkt kan ik me vooral aan onvriendelijk personeel irriteren. Voor jou honderd anderen denk ik dan.

    Reply
    • MichielZiet

      5 augustus 2015

      Hihi.. ja dat geloof ik meteen. 🙂 Dankjewel,

      Reply
  • Godelieve

    5 augustus 2015

    Ik vind het meestal ook niet zo erg om even te wachten in de rij bij de kassa. Soms zie je dan dingen die het waard zijn om een blogpost aan te wijden. Deze cassière wist die dame wel op een correcte manier op haar nummer te zetten!
    Wat mijn man en mij laatst overkwam aan een kassa daar schreef ik laatst over. Alleen wij stonden erbij, keken er naar en schoten ontzettend in de lach.

    Reply
  • Kakel

    5 augustus 2015

    Wat een ongelofelijk heerlijk, eerlijk, grandioos en blijmoedig verhaal. Leve de kassameisjes! (Alhoewel ik altijd de verkeerde rij kies 😉 )
    Weer genoten van je blog.
    lieve groet Kakel

    Reply
  • Jaixy

    5 augustus 2015

    Geniaal!!!

    Reply
  • Jolanda

    5 augustus 2015

    Top 👍🏻👍🏻😂😂

    Reply
  • arianekuijt

    5 augustus 2015

    Haha. Heel erg leuk! Met een einde wat ik niet had verwacht, klasse.

    Reply
  • די מריו

    5 augustus 2015

    Prachtig verhaal. Dat had je eigenlijk op beeld moeten zetten. Dat kun je toch blijven bekijken dan.

    Love As Always
    Di Mario

    Reply
  • Margo Hermans

    5 augustus 2015

    Geweldig verhaal; leuk geschreven!

    Reply
  • Rianne Evers

    6 augustus 2015

    Met een glimlach gelezen, mooi verhaal!

    Reply
  • kariendamen

    6 augustus 2015

    En dat in Twente, mooi verhaal

    Reply
  • Peter

    6 augustus 2015

    Ha collega,
    Mooi verhaal.

    Reply
  • Corja

    6 augustus 2015

    Heerlijk! Met een grote glimlach gelezen. Misschien zou zij “hier” eens wat kassameisjes kunnen opleiden.

    Reply
    • MichielZiet

      7 augustus 2015

      Hihi… ik kan haar eens voorzichtig vragen de volgende keer als ik er ben. 😀

      Reply
  • jankrosenbrink

    7 augustus 2015

    het zou een hemadeliefje kunnen zijn, hulde!

    Reply
  • Zef

    9 augustus 2015

    Hahaha fantastisch, ik kan haar grijns bijna hier zien.

    Reply
  • Lottesanekdotes

    9 augustus 2015

    Hahahaha, ik zat luidop te lachen bij je verhaal 😀

    Reply
  • FollowMeMove

    10 augustus 2015

    Ah geweldig om te lezen! en ook super leuk geschreven! Je zit het gebeuren! Moet eerlijk zeggen dat ik bij zulk types ook de kont tegen de krib gooi en soms doodleuk blijf door scannen als niemand een bordje of schotje hoe heet zo iets? gebruikt en verwacht dat ik altijd precies weet welke product bij wie hoort.
    Hun reacties, als ik zeg sorry, en na de sleutel te hebben gevraagd om het ongedaan te maken. is altijd lachen hoe schierlijksnel de andere een schotje pakken!
    Maar als mensen aan komen lopen met 1 ding en ze de rij bij kassa 1 zien en zien dat ik net sluit. Dan ben ik zo teerhartig dat ik ze vaak nog wel ff snel help. want hier in het dorp is het heel normaal om degene die minder heeft dan jij voor te laten gaan. Dus eigenlijk help ik dan iedereen een beetje 😛

    Maar moet eerlijk zeggen dat ik wel meer dingen mee maak en heb er afgelopen zondag een blogpost over online gegooid! Misschien vind je die ook wel leuk?
    https://followmemove.wordpress.com/2015/08/09/15-dingen-die-kassamedewerkers-overkomen/

    Reply
    • MichielZiet

      10 augustus 2015

      Hey iemand uit de praktijk! Leuk om je avonturen te lezen. En ga zeker het verhaal lezen! 🙂
      Dank!

      Reply
  • sonja

    11 augustus 2015

    Oops, wat een lef chick! Wat denk je wat de filiaal manager had gedaan als de vrouw haar beklag had gedaan? Daar heb ik zo mijn twijfels over want de Klant is toch ten alle tijden de Koning…?
    Mede daarom vind ik dit meisje absoluut een voorbeeld van girlpower!
    Ik ben zo’n typje dat elk en een voor laat gaan als ik met mijn volle boodschappenkar bij de kassa sta en achter mij iemand met een paar boodschapjes staat..het nadeel hiervan is (je staat sowieso in het nadeel) dat er ineens wel heel erg veel mensen nog weer achter diegene staat met ook maar een paar boodschapjes…dan wordt het tijd om grenzen te stellen! 🙂

    Reply
    • MichielZiet

      11 augustus 2015

      Hahaha… ja anders ben je wel even een uurtje zoet met mensen voor laten. 😀

      Reply
  • elsjeveth

    12 augustus 2015

    Hoe komt het toch dat ik altijd een blogje voel opkomen in supermarkten, jij dus ook. Wat zouden we zonder de grootgrutters moeten 🙂 Nationale kassieredag is dat wat?

    Reply
  • natasasv

    13 augustus 2015

    Haha geweldig gewoon! 😀 Zulke mensen moeten gewoon op hun plaats gezet worden. Toch nog proberen slim te zijn, terwijl er mooi een bordje staat dat de kassa gaat sluiten .. Ze heeft haar verdiende loon gekregen als je mij vraagt 😉 Liefs! x

    Reply
  • Martha

    19 augustus 2015

    Haha!! Wat heb je dat mooi geschreven!!! Helemaal leuk!

    Reply
  • natuurfreak

    19 augustus 2015

    Leuk dagelijks verhaal heel vlot geschreven

    Reply

Geef een reactie