33

Falentijn

Post Image

Valentijn, ik heb er niet zo veel mee, maar net als vele mannen onder ons, geef je maar wel een kaartje of iets anders attentvol. Dit klinkt heel nonchalant en dat is het ook. Waarom geven we dan iets? Daar zijn denk ik verschillende redenen voor. Hoofdreden één bij een man: seks. Hoofdreden twee bij een man: seks. Hoofdreden drie: je verwerft je zelf een goede onderhandelingspositie. Bij een vrouw ligt het iets anders. Daar is reden nummer één: romantiek, twee: liefde en drie: aandacht. Deze drie punten vrij vertaald: seks.

De onderhandelingspositie staat niet voor niets flink bovenaan. Zo merkte ik dat op een zaterdag bij het TV kijken. Valentijnsdag. Hoewel we beiden vinden dat romantiek niet aan een dag vastgepind zit, waren we wel zo lief elkaar een kaartje te versturen. Zonder mezelf al te veel op de borst te willen kloppen, ben ik ooit degene geweest die dit nieuw leven had ingeblazen. De eerste keer dat ik mijn vriendin een kaartje stuurde, schrok ze er van, ze snelde gauw de deur uit en kwam even later terug met een mooie kaart. Een vluchtig geschreven handschrift verraadde haar vergeetachtigheid. Afijn, we hadden elkaar een lief kaartje gestuurd, met daarin schrijfsels vanuit het hart. Zeer fijne warme woorden in blauw inkt maakten deze dag toch wel bijzonder.

Het nadeel van een Valentijnsdag is, dat er ook liefdevolle shows op TV komen. Hoewel de commerciële zenders veelal toch programma’s voor bij het slapen gaan uitzenden. Je kent het wel; je zet zo’n programma er op, je kijkt en vijf minuten later lig je te slapen. Dan was er nog een ander interessante uitzending: Studio Sport. Valentijn-tv nummer één voor de man. Passie, vuur, liefde, alles zit in zo’n voetbalwedstrijd. Maar ja, hoe maak je dat je vriendin duidelijk? Zij ontdekte, tot mijn grote schrik en afgrijzen, dat op de commerciële zender “All you need is love Valentijn Special” was.

‘Bestaat dat nog dan? Dat is toch een programma uit 1860?’ floepte ik er liefdevol uit.

‘Zolang Robert nog leeft, bestaat de show ook nog.’ Zei ze romantisch.

‘Jezus wat slecht!’ fluisterde ik in een ademtocht terug.

‘Als een zoutzak er bij liggen op Valentijnsdag, dat is pas slecht!’ riep ze vol passie terug terwijl ik verdronk in haar ogen.

‘Wie doet dit nog vandaag te dag? Jezelf voor paal zetten?’ Klonk het vurig over mijn rode lippen.

‘Dat heet liefde voor je partner, romantiekloze piemel.’ Echode het als een frisse lentewind terug.

Oké, oké, ik heb het hierboven geciteerde ietwat boeketreeks-achtig gemaakt. Dat moest. Onderdeel van de onderhandelingen die zij had afgedongen.

Hoe kreeg ik nu mijn voetbal op de televisie? Mijn hersenen kraakten. In principe hoefde ik maar één wedstrijd te zien. Die van Heracles. Mijn clubje. De rest kon ik wel later een keer terug zien. Alleen bij Studio Sport wist je nooit precies de volgorde van uitzenden. Mijn eerste voorstel was om “All you need” te kijken. Meteen een goede binnenkomer, een liefdevolle knieval. Mijn vriendin kent mij helaas. Ze keek me intens indringend aan en vroeg me wat er tegenover stond. Dat ik mocht heen en weer zappen naar het sportkanaal en zodra Heracles begon, ik dit mocht zien. Het zien dat was wel in orde. Het heen en weer zappen werd een duidelijke nee. Ze had het nog niet gezegd, haar gezicht echter verraadde alles. Ik vroeg haar om een tegenvoorstel. Die kwam er. Ik moest maar uitzoeken hoe laat die wedstrijd er voor kwam.

Bof! Het was meteen de eerste wedstrijd. We kregen beiden onze zin op deze wijze. Het werd nog mooier. Mijn clubje won zowaar weer eens een wedstrijd, wat vrij zeldzaam was in dit seizoen. Zo zapte ik toch nog met een liefdevol gevoel over naar “All you need is love.”

Ken je dat gevoel dat als je in je stamppot boerenkool per ongeluk te veel azijn op gooit, dan een hap neemt en je hele gezicht implodeert? Je wangen als meest? Dat gevoel kreeg ik bij het programma van Robert! Hoeveel zoetsappige liefde kan een mens aan? Ik ben van sterrenbeeld een Vis, ik sta bekend als lieverd en romanticus, maar bij dit soort roze zuurstokken-tv gaan bij mij zelfs de nekharen overeind staan.

Alsof ik naar een horrorfilm keek, zat ik met wijd open gesperde ogen de gruwelijkheden te bekijken. Mijn vriendin echter vond het prachtig! Vooral mijn reacties. Er gingen mensen met een bus naar Parijs. Dat was romantisch naar het schijnt. Nou ik weet niet of ze recentelijk nog de nieuwsbeelden gezien hadden, maar Parijs is op dit moment verre van liefdevol. Maar oké, ik mierenneuk, er staat een grote roestig ijzeren toren en dat dit lange smalle ding heeft een enorme aantrekkingskracht op vrouwen. Kom ik weer op mijn voorgaande punten over vrouwen en romantiek, uiteindelijk denken zij ook gewoon aan seks.

Er was een oud stel bij. Zij had wel iets weg van Mevrouw de Bok en hij van een oude man die geen idee had dat hij in Parijs zat. Zij moest hem ten huwelijk vragen. Dat deed ze bijna, maar Robert greep in. De plek was niet romantisch genoeg. Wat in godsnaam heeft een plek nu met liefde te maken Robert! Zij wil hem daar vragen. Daar op dat oude groene verf afbladerende tuinbankje in een achterstandspark. Dat is niet alleen romantiek, dat is ook nog eens lef! Maar nee, het moest met de Eiffeltoren als achtergrond. Weg romantiek. Gelukkig was het stel verliefd genoeg om het plaatje liefdevol neer te zetten. De gratis reis naar Parijs zal ook een hoop goed gevoel gebracht hebben.

Het programma naderde haar einde. Deed ze dat maar voor eeuwig. Ik moest nog even volhouden en dan konden we iets normaals kijken. Toen kwam het. Iets wat je ergste nachtmerries doet veranderen in een droom over “My little pony”. Het slot akkoord van het programma was afgrijselijk. Zonder enige waarschuwing, begon er muziek te draaien in de uitzending en stond er plots een toeschouwer uit het publiek op. Zij begon te zingen voor haar vriend met een zeer hoge stem. Een tweede stond op, een man, hij begon waar de vrouw stopte en haar vriend begon te knuffelen. Ik wist niet wat ik zag! Op de melodie van “Ik heb je lief” stonden in het publiek her en der mensen op om spontaan voor hun geliefde te zingen. Het was alsof ik EO-jongeren dag uitzending uit negentientachtig zat te kijken. Zo verschrikkelijk slecht. Het refrein werd onder leiding van Robert en de rest van het publiek zeer zoetsappig gezongen. Ik begon mijn vriendin te smeken of we een horrorfilm mochten kijken. Saw, Freddie Krueger, Night of the zombies, alles behalve deze verschrikkingen!

Ik wilde wel kijken, maar tegelijkertijd kon ik het niet. Mijn vriendin lag blauw van het lachen. Zij gaf toe dat dit wel een beetje over de top was.

‘Dit is toch geen liefde betuigen meer? Dit doe je je vriend of vriendin toch niet aan? SM is nog romantischer dan dit vreselijke geblaat!’

Zomaar wat kreten die ik er uitspuwde. Ik keek mijn vriendin smekend aan.

‘Doe dit nooit voor mij alsjeblieft. Ik heb nog liever een avondje waterboarden bij de KGB dan dit!’

‘Als jij het ook nooit bij mij doet, lief.’

‘Beloofd,’ zei ik haar. ‘Hoewel het wel een snelle manier is om de verkering uit te krijgen.’ Grijnsde ik.

Het martelende gezang stopte. Het programma was afgelopen. Vluchtig telde ik of al mijn vullingen nog in mijn mond zaten. Ik hield mijn vriendin angstig vast.

‘Zullen we de volgende keer gewoon Valentijn op Halloween doen?’

‘Lijkt me een heerlijk romantisch idee lief!’

Zo kreeg de avond toch nog het sprookjes einde waar we op gehoopt hadden. De nacht viel als een hart vorm om ons heen en duizenden sterren verwarmden ons tot in het diepst van ons hart. De zoen die we elkaar gaven leek eeuwig te duren. We leefden nog lang en gelukkig die nacht en ik typte zojuist mijn laatste deel van ons onderhandelingsvoorstel.

Frankenstein

Bron afbeelding: http://favim.com


33 reacties

  • Cassilda

    18 februari 2015

    Wat mensen toch met de AYNIL show hebben, al sla je me dood. Het is allemaal zo overdreven dat het gewoon misselijk makend wordt. Jakkes, misschien Jason Voorhees eens op date sturen met mnr Brink.
    Geweldig verhaal over wat echt belangrijk is met Valentijn, stiekem elke dag van het jaar. Geven en nemen! Tot de waanzin overwint haha

    Reply
    • MichielZiet

      18 februari 2015

      Hahaha, lijkt me een strak plan Cassilda! 😀

      Reply
  • Setske

    18 februari 2015

    Rare man!😱 Ik had je romantischer ingeschat😕
    B.v. mooi liefdeslied met begeleiding op je gitaar.
    en ja het doel heiligt de middelen…..😊

    Reply
    • MichielZiet

      18 februari 2015

      Hihi… ik heb wel eens een ode op gitaar gedaan, maar toen de katten begonnen mee te zingen, heb ik het maar bij een brief gelaten. 😀

      Reply
  • creabeaatje34

    18 februari 2015

    Wel leuk geschreven 🙂

    Reply
  • hans geurtse

    18 februari 2015

    wat heb je op je gitaar gedaan Michiel verder mooi verhaal.

    Reply
  • Soapie-M

    18 februari 2015

    Ik heb zelf ook niet met Valentijnsdag, maar vond je nou van die vrouw die wilde dat haar man het groots aan ging pakken om hun relatie te redden? dat vond ik best wel apart.

    Reply
    • MichielZiet

      18 februari 2015

      Ik vond de hele show apart. Tja, die man pakte het via de tv wel groots aan. 😉

      Reply
      • Soapie-M

        18 februari 2015

        Dat zeker alleen wel sneu dat er een camera bij moet om het goed te maken

        Reply
  • MichielZiet

    18 februari 2015

    Ja, heel sneu Soapie-M… soms begrijp ik het allemaal niet en dan schrijf ik er maar over. 🙂 Het zou van meer liefde getuigen als het zonder camera kan.

    Reply
  • Harrij Smit

    18 februari 2015

    Ik ben en voel me op en top romanticus, maar jij wint het hier op alle fronten van me, Michiel. De manier waarop jij jouw lief met gevaar voor eigen leven wakker hebt weten te houden tijdens een slaapmiddelprogramma als all jou need is love is lovenswaardig. De titel van dit verhaal suggereert dat je ergens hebt gefaald, maar ik heb het niet kunnen ontdekken. Wat boft jouw vriendin met jou – en dat wist je natuurlijk ook wel. 🙂
    Heerlijk hilarisch verhaal.

    Reply
    • MichielZiet

      18 februari 2015

      Danjewel Harrij. Ik doel met de titel meer op Valentijn zelf, dat het woord, zoals het in het programma werd gebruikt, een totale falen is. 😀
      De laatste zin laat ik zeker weten aan mijn vriendin lezen! 😀

      Reply
      • Harrij Smit

        18 februari 2015

        Als je mij dan ook de eerste zin van haar reactie even wil doorgeven…?! 🙂

        Reply
  • Wilma Phillipson

    18 februari 2015

    Ik heb de show niet gezien. Ik kijk sowieso vrijwel geen televisie. Als ik jouw verhaal zo lees heb ik niets gemist. Leuk geschreven!

    Reply
    • MichielZiet

      18 februari 2015

      Inderdaad niks gemist… hooguit wat ergenissen. 😉 😀

      Reply
  • elsjevethelsje

    18 februari 2015

    Oh heerlijk dit verhaal weer. Op zich een Falentijn waardig.

    Reply
  • Helma

    18 februari 2015

    Wederom een prachtig verhaal, Michiel.

    Reply
  • lisoverseks

    19 februari 2015

    😄 mijn schatje noemt het emotieporno. Kan het helaas hier niet ontvangen 😉

    Reply
    • MichielZiet

      19 februari 2015

      Hahaha, een mooie benaming er voor. 😀 🙂

      Reply
  • janneke

    19 februari 2015

    Geweldig Michiel…maar als ik moest kiezen tussen al you need is love en voetbal…ja dan kies ik toch voor de kant van Corry 🙂 en ik ben ook vis!!!

    Reply
    • MichielZiet

      19 februari 2015

      Hahaha.. nou, zelfs een vis ging afgelopen zaterdag spartelen bij het All you need. Voetbal leek ineens vele malen romantischer.

      Reply
  • Jeanette

    19 februari 2015

    Valentijnsdag…..goh, ais dat alweer geweest dan?? 😉 Wat een geweldig blog! vooral de boeketreeks achtige scenes deden mij van pret van de stoel glijden.

    Reply
    • MichielZiet

      19 februari 2015

      Haha… ja die is weer voorbij. 😀 Hihi.. dankje Jeanette, ik verheugde me er ook op toen ik bij dat stukje aanbeland was. 😀

      Reply
  • Jaap Kroon

    19 februari 2015

    Onbedoeld heeft meneer Brink meer bij je losgemaakt, dan dat zijn zoetsappige bedoeling was. Heerlijk verhaal Michiel!

    Reply
    • MichielZiet

      19 februari 2015

      Dat heeft hij… dat romantiek ook grenzen heeft. 😛
      Dankjewel Jaap.

      Reply
  • Meer dan mamma

    21 februari 2015

    Wij doen niet aan Valentijn, maar dit jaar had mijn man een doosje bonbons gehaald voor de kinderen om aan mij te geven… alleen dat laatste hadden ze niet helemaal begrepen. Maar ze waren lekker… geloof ik.

    Met zo’n leuke vriendin is het eigenlijk toch elke dag Valentijn?

    Reply
  • Joolzz

    23 februari 2015

    Haha, de enige ‘ll you need…’ die wij uit traditie kijken is die rond kerst. Da’s sooooo romantisch! Sneeuw, kerst, liefde… *zucht* Romantischer dan Valentijnsdag! 🙂

    Reply
  • MichielZiet

    23 februari 2015

    Hihi… Joolzz… bij kerst pas het ook veel beter.

    Reply

Geef een reactie