37

Schaamlip je niet?

Post Image

Het was een mooie warme dag in Spanje. Wat daar wel eens vaker wil voorkomen.  We waren daar een tijdje geleden op vakantie en onderweg naar het strand.  Op teenslippers. Er liep een weg langs het strand en het was daar een drukte van belang. Auto’s, scooters, veel wandelaars en een verdwaalde ezel volgehangen met typisch Spaanse terracotta pruttel. Of zoals mijn vriendin het noemde: mooie schaaltjes, altijd handig. Pruttel dus.

De stranden bij Barcelona hebben een indeling. Niemand let hierop. Niemand zal het zien en toch zal iedereen onbewust zich houden aan deze onbeschreven logica. Het strand is in principe in drie vakken in te delen. Allereerste heb je het jeugddeel. Opgeschoten tieners, van twaalf tot pak ‘m beet zestien/zeventien jaar, lopen hier rond te stuiteren. Dit is ook meteen het strand waar de meeste ongelukken gebeuren. Jongens die indruk willen maken op de meisjes op de meest stupide manieren. Bijvoorbeeld door met een snorkel op, van een te hoog rotsblok te duiken. Of een tienermeisje, vaak van Britse afkomst, dat half dronken haar roes uitslaapt en dan totaal verbrand. Als je die voorbij zag struinen, dan gaven ze nog net geen licht.

Dan heb je de categorie: familiestrand. Kinderen onder de twaalf, vaders, moeders, ooms, tantes, oma’s, verdwaalde luiers, alles kom je daar tegen. Een soort Ponypark op het strand zeg maar. Op zich was dit deel goed te doen op het strand, zolang je maar voorkomt dat je naast een groot gezin terecht kwam. Dat is vragen om zand op je handdoek en rond stuiterende ballen en andere projectielen.

Als laatste heb je het vak: Jongeren, dan wel hipsters en trendy mensen. Alles ouder dan achttien en hoofdzakelijk kinderloos en of nog vrijgezel. Gezien worden is hier wel de stelregel.  Er liep hier dan ook van allerlei ijdels rond.

Wij kozen onbewust voor deze categorie strand. Tussen de moderne jongelui en dandy ouwelui. Niet dat we ons zo hip voelden. Maar toch nog wel “young and happening” genoeg.  Ik strompelde met mijn blarende voeten het strand op.  Klote teenslippers! en zocht een mooi plekje op voor mijn vriendin en mezelf. Ergens dicht bij het water was nog wat ruimte. Ik wees haar het gevonden plekje aan en zij snelde er naar toe, ik hobbelde achter haar aan, gooide mijn rugtas neer, spreidde mijn handdoek en plofte neer.

We lagen beide heerlijk te genieten van de zon en een boekje. We hadden zojuist even gezwommen in de zee en nu was het tijd voor een poging om bruin te worden. Hopelijk niet rood. Dan zouden ze misschien nog gaan denken dat ik een Britse toerist was. Dat is niet hip natuurlijk. Rood is verre van trendy.

Ik deed mijn ska hoedje op en zette mijn donker beglaasde zonnebril om en vleide mij op mijn buik. Het grote voordeel van een donkere zonnebril, dit zal geen geheim zijn voor de meeste mannen, is dat je zo heerlijk schaamteloos om je heen kan kijken. Voor de buitenwereld lijkt het alsof je naar één punt staart of slaapt, maar ondertussen loer je alle kanten op. Als een radar die naar vliegtuigen speurt. Het enige dat je kan verraden is je gezicht. Het vereist ook enige training en ervaring om dit in plooi te houden, maar dan heb je ook wat. Bij deze wil ik meteen mijn excuus aanbieden aan de mannen waarvan hun vrouw nog niet van dit geheim af wist.

Afijn, ik draaide me om en loerde heerlijk in het rond. Mijn vriendin, die dwars door mijn bril heen kijkt, keek een keer op en glimlachte. Ik voelde haar lichaamstaal: “Mannen!” Voor mij was er op eens beweging. In mijn blikveld verschenen drie paar bruine voeten en dito benen. Vanboven klonk het Spaans koeterwaals. Ik richtte mijn hoofd iets op en zag drie jongedames in hippe bikini’s. Ze leken qua kleur op elkaar te zijn afgestemd. Elk setje had iets had iets roods in zich. En ik maar denken dat rood niet hip was. Mis dus. De dames waren duidelijk van het type: kijk mij eens mooi en modern zijn en ik moet toegeven, ik heb wel eens minder mooie meiden gezien. Toen gebeurde er iets wat misschien wel elke mans fantasie is op een strand.

Een meter voor mij spreidden de dames hun handdoeken uit en ontdeden zich van hun bovenstukje. Ik zag dit alles met een grote grijns toe. Druk kwebbelend gingen ze liggen met de voeten naar mij toe. Mij het uitzicht geven op hun goed gevormde billen. Mijn grijns kwam bijna tot aan mijn oren. Een tijdschrift plofte op mijn hoofd.

‘Is het mooi?’

De woorden kwamen er nog niet eens kwaadaardig uit. Ik kon wel schijnheilig nee zeggen, maar ik heb een hekel aan dit type mens. Bovendien kijkt mijn vriendin niet alleen dwars door mijn zonnebril.

‘Ja, ‘ zei ik droog terug. ‘Live Nivea reclame.’

Mijn vriendin glimlachte en een plagerig afkeurend geluid ontsnapte over haar lippen. Ze dook weer in haar tijdschrift en ik in de rode design bikini’s. Zij waren elkaar ondertussen aan het insmeren. Ik lieg dit niet! Een meter voor mijn neus zaten drie bekoorlijke dames hun bruine lijven met witte kokosgeparfumeerde zonnebrandolie te bewerken. Alsof ik in een videoclip van een willekeurige rapper was gestapt. Geen plekje werd overgeslagen. De benen, de rug, de billen, de buik, de borsten…

‘Moet  je al het koude water in of graaf je een tunnel naar Australië?’

Iets kribbiger klonk mijn vriendin nu. Mij het uit mijn erotische droom halend.

‘Uh, nee. Ik red mij wel.’

‘Dat zie ik!’

‘Ik ga wel even op de rug liggen.’ Balend draaide ik me om, gaf mijn vriendin een zoen en pakte mijn boek. Dit deed ik een tijdje. Ik polste voorzichtig de bui van mijn lief. Zij zat potdorie met haar eigen zonnebril hetzelfde te doen als wat ik deed!

Een paar meter verder op stond een Spaanse Don Juan opzichtig zijn wasbordje te tonen in zijn te krappe Speedo! Wetend dat zijn geoliede lijf zeker wel wat aandacht van wat vrouwen zou trekken. Onder andere die van mij.

‘Moet jij ook het koude water in?’ vroeg ik toch wel wat geagiteerd, doch met een ironische plagerige ondertoon.

‘Nee joh! Je wéét toch dat ik niet op zulke glijerige types val?’ Zei ze met een grijns die anders vertelde.

‘Aha! Dus je keek wel!’

‘Ja! Net een Axe reclame.’

Het ironische ondertoontje was me niet ontgaan. Touche! Zuchtend draaide ik me weer op mijn buik, zette mijn blik op de loer-stand en tuurde zo Pasen en Pinksteren in.

Voor mij hadden de drie Spaanse señorita’s besloten dat ook de voorkant mooi bruin moest worden en lagen daarom op hun rug te zonnebaden. Met hun benen in de lucht en knieën gebogen. Hun voeten gravend in het zand en wijd gespreid.

Holy Moly!

Alles moest bruin! Dus ook de buiten… eh… ook de buitenlippen. Ja, schrik. Ik weet het, maar ik zou niet weten hoe ik het anders moet zeggen. Kennelijk was het hip om alles wat bruin kan, ook bruin wordt. Het was verre van erotisch. Eerder alsof ik midden in een film van Stoute Meiden-tv was beland. Mijn mond viel open. Ik wilde wel wegkijken, maar het lukt voor geen meter. Zes half bruine lippen staarden mij aan. De rest half verscholen achter het trendy rode bikinibroekje. Vanachter deze zwijgzame lippen klonken zes Spaans pratende lippen op een toon alsof wat ze deden, de normaalste zaak van de wereld was. Mijn open geslagen mond met de kaken hangend op het zand, bewees het tegendeel.

Een boze kuch klonk naast mij.

‘Gaat het lekker?’

‘Moet je hun vragen.’ Ondanks mijn verbijstering was ik nog adrem genoeg. ‘We hebben deze dagen geen betaal-tv nodig!’ grapte ik er achteraan en haar tijdschrift plopte wederom op mijn hoedje. Ditmaal dubbel zo hard.

‘Schaam jij je niet?’

‘Ikke? Ik lig hier niet met mijn zaakje half uit de boxershort.’

Touché! Kleine voorsprong voor mij. Twee –een.

‘Nee, maar je doet ook écht je best om niet te kijken!’

Twee –twee.

‘Dat ze dat durven.’ Verbijsterd staarde ze mee. ‘Schamen zij zich niet?’

‘Schaamlippen ze zich niet!’ Grapte ik.

Mijn vriendin proestte het uit en gaf me een plagerige duw.

 

Een dag later arriveerden we weer bij het strand. Ik banjerde al vrolijk het hippe deel op. Mijn vriendin bleef staan en riep mij terug.

‘Wat is er? Ik zie daar nog een plekje.’

‘Ik ken die plekjes van jou! Verstopt achter hippe bikini’s!’

Quasi onschuldig staarde ik terug.

‘Kom!’ ze wees naar een plek op het familiestrand een tiental meters verderop.  ‘Dáár is een betere plek vrij.’

Ik zuchtte een keer balend en sjokte achter haar aan. Luiers vandaag in plaats van mooie billen. Ach ja. Morgen zou haar hoed wel anders staan. Voor mij klonk haar luchtige stem.

‘Zal je leren om naar die señorita’s te kijken. Schaamlip je niet?’ Ze glimlachte en gaf me een ondeugend knipoogje.

Ik snelde naar haar toe en tikte haar liefdevol op haar billen.

‘Vandaag alleen maar oog voor deze mooie zwarte bikini.’

Rode bikini

Bron foto: Google


37 reacties

  • Harrij Smit

    28 januari 2015

    Dit wel een heel sappig verhaal, Michiel. Ik had even het gevoel dat ik naast je lag. Niet omdat ik nou zo nodig dicht naast jou wil liggen, maar om vanachter mijn eigen zonnebril dit wereldwonder te aanschouwen.
    Omdat ik doorgaans op naaktstranden te vinden ben, moet ik dit nu allemaal missen. Omdat daar dat gepiel met die laatste centimeters textiel niet aan de orde is, mag en kan je gewoon alles wat god je gegeven heeft blootstellen – zeer toepasselijk woord hier – aan de zon. En de golven en de zee.
    Nadeel van het naaktstrand – het levert niet de inspiratie op voor zo’n heerlijk hilarisch verhaal als dit. Misschien ga ik toch een keer met je mee – als je weer naar het hippe strand mag van je lief.:-)

    Reply
    • MichielZiet

      28 januari 2015

      Hahaha..is goed Harrij…hoedje mee, zonnebril en zwembroek. 😀
      Zelf ben ik niet zo van de naaktstranden, sauna’s wat meer… daar zijn ook zat hilariteit te beleven. 😀

      Reply
  • Anouk

    28 januari 2015

    GE-WEL-DIG!

    Reply
  • Sammie

    28 januari 2015

    ‘Moet je al het koude water in of graaf je een tunnel naar Australië?’ whahahahahahah

    Reply
    • MichielZiet

      28 januari 2015

      😛 Tja.. Ik had hem verdiend de opmerking. 😀

      Reply
  • Cassilda

    28 januari 2015

    Je vriendin is iig een gevatte rappe dame met zulke uitspraken, echt geweldig! Op het strand kennen ze geen schaamte, maar owee als ze in het echte leven iets moeten doen. Dan spelen ze de onschuld, beetje soort van imagoschade beperken denk ik.
    Echt weer een geweldig stuk, kon bijna de dreun van het magazine voelen haha!

    Reply
    • MichielZiet

      28 januari 2015

      Ik voel hem ook nog! Het was een Happinez, die zijn behoorlijk dik! 😛
      Dank!

      Reply
  • Suskeblogt

    28 januari 2015

    dit doet me denken aan de jaren 1980 toen de zogenaamde monokini hip werd. Later zou men van topless spreken, maar dan was er bijna niets meer te zien op de “familiestranden”.

    Reply
  • MichielZiet

    28 januari 2015

    Op de familiestranden heb je ook nog wel zat kijk spektakel. 😉 😀

    Reply
  • deviskaleman

    28 januari 2015

    Ik heb een vreselijke hekel aan het strand, overal zand en mensen. Maar op deze manier heb ik mee kunnen genieten van iets wat ik gemist heb, dank daarvoor!

    Reply
    • MichielZiet

      28 januari 2015

      Hahaha.. ja zand heb je nogal veel daar. 😀 Graag gedaan! en ook dank. 🙂

      Reply
  • elsjeveth

    28 januari 2015

    Geweldig, helemaal de Platja beschreven zoals die is in Catalonië. Complimenten voor je zelfkennis (MichielOntZietZichNiet) en je gevatte vriendin.

    Reply
    • MichielZiet

      28 januari 2015

      Elke schrijver moet een spiegeltje op zijn bureau hebben Elsje…en een lichtelijke tot goede zelfspot. 🙂
      Dankjewel! 😀

      Reply
  • Jaap Kroon

    28 januari 2015

    Geweldig. Wat een verhaal. Genoten en uiteraard gedeeld op FB!

    Reply
  • Setske

    28 januari 2015

    Zijn we toch in het verkeerde seizoen op het strand in Spanje, ben nog geen Axe reclame tegengekomen.
    Hooguit een bibberende bejaarde die nog een duik in zee waagt, met de hoop
    het verouderingsproces te vertragen. Geen verleidingen dus, en is dat nu goed of slecht nieuws…?
    Setske

    Reply
    • MichielZiet

      28 januari 2015

      Of je ligt op het verkeerde deel van het strand. 😉 Hihi.

      Reply
  • Corry

    28 januari 2015

    Dikke glimlach als ik er aan terug denk 🙂 wat een lef hebben die meiden, en dan de volgende dag met de metro op sauna slippers naar het familie strand, hahahah

    Reply
    • MichielZiet

      29 januari 2015

      Wat dat betreft kan ik nog wel twee verhalen schrijven over deze vakantie. Hihi.

      Reply
  • Paul

    28 januari 2015

    Er wordt hier volop hardop gelachen door mijn vriend en ik. Leuk verhaal.

    Reply
  • Mies Huibers

    28 januari 2015

    Geweldig verhaal. Nou heb ik zelf van 1978 tot en met 1981 (niet aan één stuk hoor) op Spaanse stranden gelegen maar zoiets is helaas nooit op mijn pad gekomen. Misschien had ik geen goeie zonnebril.

    Reply
    • MichielZiet

      29 januari 2015

      Hahaha… Of het verkeerde gedeelte van het strand. 🙂

      Reply
  • beaunino

    28 januari 2015

    Geweldig verhaal weer van je. Het
    leest zo heerlijk weg. Net of ik er zelf bij was. Reminds me of: tijdje terug ook een strandverhaal geschreven over een mannetje met een zonnebril op het strand. Maar die was niet zo bescheiden als jij hoor. Mocht je het willen lezen:
    https://nardablog.wordpress.com/2014/09/02/huichelen-aan-zee/

    Reply
  • MichielZiet

    29 januari 2015

    Ik ga hem lezen Beau! 😀

    Reply
  • hans geurtse

    29 januari 2015

    mooi verhaal Michiel kende ik nog niet. helaas komt dit in mijn vakantie land Italië nog niet voor maar wie weet????????????

    Reply
  • Lenjef

    29 januari 2015

    Gestrande blikkenvangers

    zien en gezien worden
    met of zonder
    donkere zonnebril, dat is de drijfveer

    zonder zich kerstomaat rood te schamen
    tonen velen hun bleke halfblote lichamen

    zich wentelend in de zon om te bruinen
    én om geen grijze muis te zijn
    voor een knappe dame of gespierde heer

    Met omhoog staande mondhoeken gelezen, Michiel. 😀
    Lenjef

    Reply
  • sonjagrinwis

    29 januari 2015

    “Ik voel hem ook nog! Het was een Happinez, die zijn behoorlijk dik!”

    Haha, de Happinez.

    Wat een geweldig leuk verhaal.

    Reply
  • Wilma Phillipson

    29 januari 2015

    Leuk verhaal en tja………………..de jeugd van tegenwoordig……………..

    Reply
  • lisoverseks

    31 januari 2015

    Leuk verhaal!
    Enneh..wij vrouwen kunnen dat gewoon zonder zonnebril Perifere blik, meer hebben we niet nodig. 😉

    Reply
    • MichielZiet

      31 januari 2015

      Dank! 🙂
      Sommige mannen menen ook de ‘vrouwen’ blik te hebben… helaas verraad hun open mond dan de boel. 🙂

      Reply
  • Dennis

    31 januari 2015

    Haha damn, zoiets kan je ook maar zelden overkomen he. Prachtig dit. Vooral het “live Nivea en Axe reclame” Lol!

    Reply
  • IngridMoorenBlogs

    1 februari 2015

    Smeerlap! Als ik je vriendin was nam ik je de volgende keer mee naar het hondenstrand. Je bent trouwens de enigste bij wie ik zulke lange blogs lees,meestal haak ik halverwege af.Dat is een compliment,hè…..

    Reply
    • MichielZiet

      1 februari 2015

      Strengerd! Deze smeerlap zegt: Dankjewel voor het compliment!😊😉

      Reply

Geef een reactie